Verstappen kijkt vol bewondering naar andere sport: "Kan dat echt niet opbrengen"

Bij Max Verstappen stroomt het racebloed door zijn aderen. De
Nederlander begon vroeg met karten en werkte zich zo op naar de
Formule 1. Inmiddels hoort Verstappen in het rijtje van de grootste
coureurs thuis. Maar hoe behoud je je focus als het soms makkelijk
gaat en je de koningsklasse van de autosport domineert? Verstappen
legt het uit. “Om eerlijk te zijn stond ik er altijd wel hetzelfde
in", vertelt Verstappen tegen Formule1.nl . "Ik verlang standaard
van mezelf dat ik het goed doe en het uiterste uit een raceweekend
haal. Al is het alleen maar zodat ik mezelf achteraf niets kan
verwijten. Het is niet zo dat ik bang ben om te falen en ik kan
zaken vrij snel van me af zetten. Zolang je tegen jezelf blijft
zeggen: ‘Formule 1 is mooi en het is leuk als je succesvol bent,
maar het is niet alles’. Dat is belangrijk, dat je je dat
realiseert. "Sportief succes bepaalt niet mijn hele leven, daardoor
sta ik er wel vrij relaxed in. Sinds de eerste wereldtitel sowieso.
Ik heb het vaker gezegd: alles wat erna komt, is een bonus. Die
benadering werkt goed.” Respect voor wielrenners Verstappen lacht
als hem wordt gevraagd of de rallysport, waar zijn vader Jos
Verstappen actief aan deelneemt, gevaarlijk is. “Fietsen is ook
gevaarlijk. Als ik ga wielrennen, zet ik in ieder geval een helm
op. Maar rallyrijden, met 180 kilometer per uur tussen de bomen
door, dat zie ik mezelf niet doen. Maar op een afgelegen plek
misschien weer wel. Ik ga in ieder geval bewust met risico’s om.”
De 26-jarige Red Bull-coureur kan veel respect opbrengen voor een
andere 'extreme' sport: wielrennen. “Wat dat betreft is dat ook wel
heel extreme sport, hoe je daarvoor moet leven. Dat zou ik zelf in
ieder geval niet kunnen. Het is veel eenzamer dan Formule 1. Ik zie
ze veel in Monaco, al die wielrenners met een trainingsplan. En
daar gaan ze, vijf of zes uur fietsen per dag. Ik zou dat echt niet
kunnen opbrengen. Als ik bijvoorbeeld zelf ga hardlopen, doe ik dat
met mijn vaste trainer. Ik heb écht iemand nodig om goed te
trainen. Alleen zou ik het niet redden. Wielrenners vormen
natuurlijk vaak groepjes, maar in de regel doen ze veel alleen.
Daar heb ik veel respect voor.”