Jules Bianchi - 'Groot talent dat nooit vergeten mag worden'

De datum van de Grand Prix van Japan van dit seizoen mag dan
veranderd zijn op de F1 kalender - Toen aan het einde van het jaar,
nu aan het begin van het seizoen - maar voor velen zal het
pijnlijke herinneringen blijven oproepen. Dit jaar is het namelijk
10 jaar geleden dat Marussia-coureur Jules Bianchi fataal crashte
op het ciruit van Suzuka. De Fransman liep zware verwondingen op
nadat hij in botsing kwam met een bergingswagen. Negen maanden na
het ongeluk overleed Bianchi. De Ferrari Academy-coureur werd
slechts 25 jaar oud.Als eerbetoon sprak RacingNews365 in een
exclusief interview met Graeme Lowdon, voormalig CEO van Marussia
en manager van huidig F1-coureur Guanyu Zhou, om terug te kijken op
die trieste dag in Japan, Bianchi's leven en vooral de positieve
erfenis van zijn dood. Als u nu na al die jaren terugkijkt, wat
herinnert u zich dan nog? Graeme Lowdon : "De overheersende emotie
is zeker die van verdriet. Daar bestaat geen twijfel over, zeker
niet na verloop van tijd. Als ik terugkijk op de dag zelf, is het
tot op zekere hoogte moeilijk te geloven dat het bijna tien jaar
geleden is. Natuurlijk is niet exact 10 jaar geleden, helemaal
vanwege de verandering in de F1-kalender, maar het is in feite wel
tien seizoenen geleden." "Aan de ene kant is tien jaar een lange
tijd, maar aan de andere kant zijn er momenten van die dag die ik
me herinner als de dag van gisteren, en dat zal nooit veranderen,
want het is iets dat niemand van ons ooit zal vergeten." "Ik
herinner me dat ik op de pitmuur zat en dat de omstandigheden
erbarmelijk waren. Vanaf de pitmuur heb je de camera's langs het
circuit die je auto volgen op basis van GPS. We zagen Jules zijn
rondjes doen en opeens bevroor de camera. Ik wist dat hij er af
lag." "Aanvankelijk was het moeilijk om uit te zoeken waar en wat
er gebeurd was. Ik dacht dat hij iets verder in de bocht er af was
gegaan. Later pas werd duidelijk dat er een botsing was geweest met
een voertuig langs de kant van de baan." "Nadat we hadden gezien
dat er een heftige botsing was geweest met dat voertuig, wisten we
meteen dat het geen gewoon ongeluk was, waarbij een coureur over de
radio meldt dat hij in orde is en eruit springt. Dat gebeurde in
dit geval ook niet." Hoe heb je kunnen volgen wat er gebeurde omdat
er geen herhalingen van het incident waren? GL : "Het was niet
gemakkelijk om snel accurate informatie te krijgen. Ik merkte dat
dit aanzienlijk is veranderd na het ongeluk van Zhou (Guanyu) op
Silverstone (in 2022). Dat was een behoorlijk groot ongeluk." "Op
dat moment bracht het wat emoties terug van de crash van Jules. De
sterkste was waarschijnlijk de behoefte aan snelle en accurate
informatie. Met het ongeluk op Silverstone kregen we dat. Op Suzuka
was dit veel moeilijker. Ik herinner me dat we met zoveel mogelijk
mensen naar het medisch centrum gingen, maar dat het niet mogelijk
was om toegang te krijgen. De medische helikopter was niet
operationeel. We wisten dat Jules naar het ziekenhuis was gebracht,
dus John Booth (teambaas) en ik sprongen in een auto en gingen er
meteen naartoe." "Die reis was verschrikkelijk, omdat we op dat
moment geen duidelijke indicatie hadden over de toestand van Jules.
Ik sprak met Bernie (Ecclestone,red.), ik had misschien twee of
drie gesprekken met hem tijdens die reis naar het ziekenhuis, en
hij maakte heel duidelijk dat alles wat we nodig hadden geregeld
zou worden. Hij was in het Verenigd Koninkrijk en hij was er net zo
op gebrand om te proberen Jules' toestand zo snel mogelijk vast te
stellen." "Zelfs in het ziekenhuis was het niet gemakkelijk om
duidelijke informatie te krijgen. De communicatielijnen kwamen
uiteindelijk wel tot stand, maar het beeld dat zich ontvouwde was
niet goed. Verschillende mensen, van ons team en van Ferrari,
begonnen naar het ziekenhuis te komen, evenals verschillende
coureurs. We probeerden de mensen zo goed mogelijk te informeren,
maar het was echt moeilijk om duidelijke informatie te krijgen.
Daar geef ik niemand de schuld van. Dat was gewoon hoe het toen
was." "Het andere wat ik me levendig herinner is dat we duidelijk
in contact stonden met zijn familie, en in het bijzonder met
Philippe, zijn vader. We regelden vrijwel meteen vluchten voor hen
om naar Japan te komen. Als ouder kon ik me niet voorstellen hoe
zij zich zouden voelen als ze zo'n lange reis moesten maken en niet
wisten waar ze in terecht zouden komen. Ik heb nauw contact
gehouden met de familie. We praten niet veel over die dag zelf, om
voor de hand liggende redenen, maar we praten wel veel over Jules.
Het is echt belangrijk dat mensen hem niet vergeten." "Er is niets
wat we kunnen doen om hem terug te brengen, maar er is van alles
wat we kunnen doen om ervoor te zorgen dat zijn nagedachtenis
voortleeft. Jules heeft het ultieme offer gebracht voor de sport,
en het absolute minimale dat we kunnen doen is hem in onze
herinnering houden en ervoor zorgen dat de sport hem niet vergeet,
want hij was een groot talent dat veel te vroeg van ons is
weggenomen." (Artikel gaat verder onder de afbeelding) U noemt het
woord 'talent'. U hebt gedurende een redelijk lange periode met hem
gewerkt - uiteraard niet lang genoeg - maar in hoeverre bent u
ervan overtuigd dat hij door zou zijn gegaan naar grotere en betere
dingen? GL : "Jules was 'the real deal', dat staat voor mij buiten
kijf. Ik heb in mijn tijd een paar coureurs gezien en hij had die
extra capaciteit die je nodig hebt. Hij heeft nooit echt het
platform gehad om dat te laten zien en dat is jammer." "Als je nauw
samenwerkt met zo'n coureur, zie je alle elementen die nodig zijn
om echt goed te zijn in deze sport en hij was zeker iemand die in
de Formule 1 voor mooie verhalen had kunnen zorgen." Denkt u dat
hij uiteindelijk bij Ferrari terecht zou zijn gekomen? GL : "Ja, ik
zag hem wel bij Ferrari. Hij is de peetvader van Charles Leclerc en
hij heeft Charles een paar keer meegenomen naar een race. Ik weet
nog dat hij tegen mij en John zei dat we zijn peetzoon moesten
ontmoeten en dat hij ons vertelde dat hij de volgende grote ster
zou worden." "Ze lijken een beetje op elkaar, ze zijn samen
opgegroeid en hun vaders waren erg close. We hadden het geluk om
hem als gast te hebben en we konden zien hoeveel Jules van hem
hield. Toen ik recentelijk de Grand Prix van Monaco aan het kijken
was, deed Charles een inhaalactie in Rascasse die bijna identiek
was aan de actie die Jules deed toen hij de punten scoorde in 2014.
Ik zat thuis te kijken op dat moment, en ik moest een stukje lopen
vanwege het kippenvel. Het was bijna een déjà-vu." "Hoewel er een
leeftijdsverschil tussen hen was, groeiden ze samen op en is het
waarschijnlijk geen verrassing dat er veel overeenkomsten zijn. Ik
zag Jules zeker een succesvol coureur worden bij Ferrari. Het is
gewoon een tragedie dat hij van zijn leven is beroofd, en de F1 is
beroofd van de mogelijkheid om hem alle dingen te zien doen waarvan
ik zeker weet dat hij ze kon." (Artikel gaat hieronder verder) Als
je terugkijkt op Jules' leven en wat hij heeft nagelaten, is het
belangrijkste veiligheidsaspect natuurlijk de halo. Dat is in ieder
geval positief. GL : "Er is daarna terecht veel aandacht besteed
aan veiligheid en er zijn verschillende veranderingen doorgevoerd,
waaronder de halo. Een van de problemen bij de introductie van de
halo was dat deze werd aangeprezen als de oplossing voor bijna elke
botsing. Helaas zou de halo voor het soort ongeluk dat Jules had
geen verschil hebben gemaakt. Dat is aan de hand van onderzoek wel
bewezen." "Maar er zijn ongelukken waarbij het wel verschil heeft
gemaakt. Denk aan Monza, met Lewis (Hamilton) en Max (Verstappen),
Bahrein met Romain (Grosjean), en het incident van Zhou. Een ander
simpel ding dat het verschil heeft gemaakt, is dat er geen enorme
zware voertuigen meer langs de kant van het circuit staan, terwijl
er fundamenteel zeer sterke, maar zeer kwetsbare raceauto's
rondrijden." "Er zijn ook een heleboel andere
veiligheidsveranderingen doorgevoerd. We zien nu veel vaker rode
vlaggen. Dus als we kijken naar de erfenis, dan was dat ongeluk
voor mij een kruispunt op een aantal gebieden. Het enige waar ik
elk jaar aan denk, zowel tijdens de GP van Japan, als op de
sterfdag van Jules, is de familie en het feit dat ze iemand hebben
verloren die ze zo dierbaar was. Ik kan dat niet bevatten. Ik weet
dat het heel belangrijk voor ze is dat we Jules elk jaar
herdenken." "Ik ga elk jaar terug naar Suzuka, zelfs toen we nog
niet meer in de Formule 1 reden. Ik neem dan bloemen mee naar de
plek van het ongeluk en zeg een paar woorden, maak er een foto van
en stuur die naar een paar mensen die ik ken. Ik ga dat dit jaar
weer doen, want het belangrijkste is dat hij nooit vergeten mag
worden."