Herhaalt de geschiedenis zich voor Ricciardo?

We hebben het allemaal al eerder gezien. Daniel Ricciardo wordt
gekoppeld aan een jongere coureur, die al langer bij het team rijdt
en in staat is om de strijd aan te gaan met de nieuwe 'teamleider'.
De parallellen houden hier niet op. Ricciardo werd bij McLaren
vervangen door mede-Australiër Oscar Piastri. Nu is het de
Nieuw-Zeelander Liam Lawson die op de zijkant van de cockpit van
Ricciardo's RB klopt. Niet helemaal hetzelfde, maar je snapt wat ik
bedoel; jong bloed uit dezelfde regio in de hoop de geharde
veteraan uit te schakelen. Niet dat Ricciardo's nationaliteit enige
invloed heeft op de F1-aspiraties. Je moet dan ook de vraag
stellen: gaat de geschiedenis zich te herhalen voor de achtvoudig
Grand Prix-winnaar? Vernietigende statistieken, zoals het feit dat
Ricciardo een slechtere gemiddelde kwalificatietijd heeft dan Yuki
Tsunoda tijdens de eerste drie ronden van het F1-seizoen, in
vergelijking met Nyck de Vries op hetzelfde punt vorig jaar, doen
niets af aan het groeiende gevoel dat het slechts een kwestie van
tijd is tot hij plaats moet maken. Hoe zijn we zover gekomen? De
Australiër was ooit de rijzende ster binnen de Red Bull-familie. De
coureur die binnenkwam bij Red Bull Racing en regerend viervoudig
kampioen Sebastian Vettel versloeg op het eerste moment dat hij
daar de kans toe had. Het zorgde ervoor dat de Duitser, na slechts
één seizoen als teamgenoot van Ricciardo, vertrok richting Ferrari.
Maar als zijn stints bij McLaren en nu RB iets laten zien, dan is
het wel dat je soms datgene wordt waarvan je hebt gezworen dat je
het zou verslaan. De oudere 'ster' tegenover een jongere, gretige
teamgenoot. Het is niet allemaal slecht geweest voor de 34-jarige
na zijn eerste vertrek bij Red Bull. Ondanks een relatief trage
start bij Renault zorgden twee podiumplaatsen voor de ploeg uit
Enstone tijdens het ingekorte 2020 seizoen, voor een overstap naar
McLaren voor 2021. Zelfs toen hij moeite had om de McLaren onder de
knie te krijgen, pakte hij in zijn eerste seizoen bij het team zijn
meest recente Grand Prix-zege, in Monza. Daar kwam hij voor
teamgenoot Lando Norris over de streep, een onwaarschijnlijke
een-twee. Maar nadat het huidige reglement voor ' ground-effect '
van kracht werd en de zaken er niet beter op werden, vond het team
uit Woking dat het niet langer op Ricciardo kon wachten en kocht
hem een jaar eerder uit zijn contract. Bestemd voor een jaar aan de
zijlijn bij Red Bull in 2023, vond Ricciardo zichzelf terug in een
racestoel na het ontslag van De Vries bij AlphaTauri. Maar daar
begon het huidige probleem van Riccardo. Nadat hij zijn hand brak
in een crash op Zandvoort, stapte Lawson in en die maakte meteen
indruk. Weliswaar keerde Ricciardo terug in de AT04 voor de laatste
vijf rondes van 2023 en scoorde hij punten in Mexico, maar zijn
vervanger had zijn visitekaartje afgegeven. Hoe nu verder? Drie
teleurstellende races in het huidige F1-seizoen, waaronder twee
pijnlijk anonieme ritten in Djedda en Melbourne, zorgen voor flinke
druk op de schouders van de Australiër. De geruchten dat Red Bull
overweegt om Lawson weer in de auto te zetten als Ricciardo geen
betere resultaten boekt, hebben hem nog verder onder druk gezet. Of
die geruchten waar zijn of niet doet er niet toe, het verhaal is
bepaald. Met nog twee weekenden in Japan en China voor de boeg,
lijkt het erop dat het voor Ricciardo nog moeilijker wordt om de
publieke opinie te doen draaien. Red Bull-junior en Japanner Ayumu
Iwasa zal Ricciardo's RB in VT1 op Suzuka rijden . Het weekend in
Shanghai is het eerste sprintweekend van het jaar, plus het feit
dat daar sinds 2019 niet meer is geracet, zorgt voor veel
vraagtekens. Bij McLaren worstelde Ricciardo met remmen en het
ingaan van bochten, iets wat duidelijk werd bij zijn terugkeer bij
Red Bull. Vorig jaar vertelde Christian Horner aan The New York
Times dat de remtechniek van de Australiër "drastisch was
veranderd" en dat hij een aantal "slechte gewoontes" had
aangenomen. Tijdens een gesprek in de podcast Beyond the Grid eind
2022, richtte Ricciardo zich op een gebrek aan 'gevoel' en
'feedback' achter het stuur van de McLaren's waarmee hij racete.
Hij benadrukte ook een onderliggend probleem dat losstaat van de
specifieke auto's: "Eerlijk gezegd zou ik alles kunnen weglaten en
zeggen dat het vertrouwen is", zei hij."Omdat ik dat extra beetje
gevoel met de auto mis om hem op de limiet te zetten en te weten
wat ik ga krijgen." In het artikel in de The New York Times erkende
Ricciardo zelf het magere rendement van zijn tijd bij McLaren: "Het
is geen excuus omdat die prestaties niet goed waren, maar het was
duidelijk voor me dat ik niet op 100 procent werkte," zei hij. "Ja,
ik had het moeten uitvogelen, maar het lukte gewoon niet." En daar
zit het probleem. Het schetst het beeld van een coureur die zich
niet goed kan aanpassen, weinig zelfvertrouwen heeft en wordt
gekoppeld aan een teamgenoot die kneedbaarder is. Soms is minder
ervaring een voordeel, en de manier waarop Norris en Tsunoda met
hun auto's omgaan ondersteunt dat. Nadelig voor Ricciardo. Tenzij
hij een manier kan vinden om het allemaal op te lossen en de
huidige vormdaling een halt toe kan roepen, zal een vroegtijdig
vertrek bij RB een kwestie van tijd worden.