Data tonen aan: Strategie McLaren gerechtvaardigd, coureursmanagement het heikele punt?

Eerder in de Formule 1 Grand Prix van Hongarije zagen we al dat de
undercut een krachtig wapen kon zijn op de Hungaroring. Niet voor
niets verloor Max Verstappen tot twee keer toe plaatsen rond zijn
pitstop waar, naar later bleek, Red Bull te lang mee wachtte. In
het hele drama rond de strategie van McLaren en de manier waarop
het team met de coureurs omsprong, was misschien wel precies het
tegenovergestelde aan de hand. Waar Red Bull zich totaal niet
beschermde tegen een undercut, deed McLaren dat wellicht juist té
overdreven. Immers, Lewis Hamilton was gestopt voor verse banden en
had een goede pace te pakken, een pace die tot een seconde per
ronde sneller was dan Lando Norris op gebruikte banden. McLaren
moest op enig moment dus naar binnen gaan om tegen de undercut te
verdedigen en om dat als eerste met Norris te doen, is ook niet
onlogisch, aangezien hij de eerste prooi zou zijn geweest van de
zevenvoudig wereldkampioen in dienst van Mercedes. Om na te gaan
hoe nijpend de situatie was - of juist niet - , hebben we hieronder
de onderlinge verschillen van Norris en Hamilton na de pitstop van
laatstgenoemde uiteengezet. Houdt daarbij in je achterhoofd dat je
met een degelijke pitstop zo'n 21 seconden verliest. Marge Norris
op Hamilton Een veilige marge Wat we zien is dat toen Norris een
pitstop maakte, hij een voorsprong van 25,5 seconden verdedigde ten
opzichte van Hamilton. Ruim genoeg voor een veilige stop en de
schatting van 21 seconden voor een pitstop bleek de juiste, want
hij hield nadien 4,5 seconden van zijn voorsprong over. Natuurlijk,
hij hád nog twee en misschien wel drie ronden langer door kunnen
rijden en volgens de wiskunde van bovenstaande alsnog voor Hamilton
terug kunnen komen, maar dat had de druk op de pitcrew opgevoerd,
iets wat McLaren juist wilde voorkomen. Een strategische fout? Het
was boven alles een bewuste keuze met inbouwen van enige marge als
achterliggende gedachte. De vraag is misschien ook niet of de
strategie fout was, maar meer of het managen van de coureurs het
grootste probleem was. Oscar Piastri had immers voor zijn pitstop
te horen gekregen dat McLaren 'de situatie wel zou regelen', maar
had Norris die informatie ook gekregen? En als dat niet tijdens de
race of vóór zijn pitstop was, dan misschien wel voorafgaand de
race? Zijn engineer wees Norris via de boordradio immers op
zondagochtendgesprekken tussen het team. Het is aannemelijk dat dit
soort scenario's daarin wordt besproken. Is dat waar Will Joseph
met zijn smeekbede naar Norris op doelde? Als het echter zo is dat
Norris op geen enkel moment ook maar heeft kunnen vermoeden wat
McLaren van plan is geweest, dan heeft McLaren op coureursvlak echt
hele kwalijke steken laten vallen. Als dit scenario daarentegen
tijdig aan Norris is voorgelegd, dan resteert er enkel een goede,
ietwat voorzichtige strategie om de dubbelzege veilig te stellen,
met een Norris die daar slechts nukkig in mee ging. Bottom line is
dat McLaren met de al dan niet veel te veilige call een zekere
één-twee heeft veiliggesteld, dat terwijl het team in voorbije
races werd verweten dat men te veel kansen heeft laten liggen. Met
een één-twee op zak moet er dus ergens ook iets heel goed zijn
gegaan.