De Red Bull-guillotine: Deze coureurs werden wél slachtoffer

Red Bull Racing wordt vaak gezien als het meest roekeloze team op
de grid, met weinig geduld. Met Helmut Marko voorop maakte het team
uit Milton Keynes de laatste jaren vele harde keuzes als het gaat
over matig presterende coureurs. Velen werden slachtoffer van de zo
genaamde Red Bull-guillotine. RacingNews365 zet ze voor je op een
rijtje! De beginjaren Toen Red Bull in 2005 debuteerde in de
Formule 1, wilde het graag één ervaren coureur en één groot talent.
David Coulthard kwam, na negen seizoenen bij McLaren, naar het team
uit Milton Keynes, terwijl voor het tweede stoeltje een vrij
conventionele oplossing werd bedacht. Want het team contracteerde
niet één talentvolle rijder, maar twee. Voor één stoeltje wel te
verstaan. Vitantonio Liuzzi en Christian Klien werden dat jaar
aangetrokken als teamgenoot van Coulthard. De constructie ging als
volgt: De eerste zeven races van het jaar werden afwisselend
gereden door Liuzzi en Klien. De Oostenrijker mocht de eerste drie
races doen, daarna kreeg Liuzzi vier races de kans. Na de GP op de
Nürbrugring, kwam Red Bull echter terug op deze beslissing. Klien
mocht de rest van het seizoen rijden, terwijl Liuzzi werd
terugverwezen tot een rol als testcoureur. Een jaar later kreeg hij
wel weer een zitje, maar dit keer bij het nieuw gevormde tweede Red
Bull-team: Toro Rosso. Klien's carrière bij Red Bull was echter ook
geen lang leven gegund, want drie wedstrijden voor het einde van
het tweede seizoen, werd de Oostenrijker de deur gewezen. Zijn
vervanger? Robert Doornbos. Maar ook de Nederlander bleef niet
lang, want Red Bull wilde voor haar derde seizoen graag twee
ervaren coureurs. Coulthard bleef en kreeg in 2007 te maken met
alweer zijn vierde teamgenoot bij Red Bull: Mark Webber. De tekst
gaat verder na de afbeelding. Speed, maar niet snel De beginjaren
zijn achter de rug en inmiddels neemt Red Bull met twee teams deel
aan de Formule 1. Eind 2005 neemt het Oostenrijkse bedrijf het
noodlijdende Minardi over en doopt het team om tot Toro Rosso.
Zoals eerder benoemd kwam de Italiaan Liuzzi naar het team en hij
kreeg als teamgenoot de Amerikaan Scott Speed. Natuurlijk een
schitterende naam voor een mooie Formule 1-carrière, maar snel?
Nee, dat was Speed niet. In 2006 behaalde hij geen punten en ook in
2007 bleef de Amerikaan puntloos. Op de baan maakte hij weinig
indruk, maar dat was naast de baan wel anders. Want de relatie
tussen teambaas Franz Tost en Speed was allesbehalve goed. Tijdens
de Grand Prix van Europa bereikte dat een kookpunt, toen de twee in
een verhitte discussie terecht kwamen nadat Speed was gecrasht. Bij
de eerstvolgende race, in Hongarije, was het voorbij voor Speed.
Slechts 28 Grands Prix duurde de carrière van de man met de
prachtige achternaam. Zijn vervanger? Ene Sebastian Vettel...
Project Bourdais mislukt Toen Sebastien Bourdais in 2008 in de
Formule 1 debuteerde, had de Fransman al een indrukwekkend CV
opgebouwd. Bourdais, als meervoudig ChampCar-kampioen (de
Amerikaanse Formule-klasse), kon echter ook geen potten breken in
de koningsklasse. Hij werd volledig overklast door zijn jongere
teamgenoot, Sebastian Vettel, en behaalde in zijn eerste jaar
slechts 4 punten. Ter vergelijking, Vettel won dat jaar zijn eerste
Grand Prix in dezelfde auto. Toch mocht Bourdais het nog een jaar
proberen, dit keer met Sebastien Buemi als teamgenoot. Opnieuw werd
de Fransman compleet overklast door een jongere teamgenoot en na de
GP van Duitsland had Red Bull genoeg gezien. Bourdais werd de laan
uitgestuurd en per direct vervangen door een 19-jarige Spanjaard:
Jaime Alguersuari. Destijds de jongste debutant ooit in de sport.
Bourdais vertrok vrij snel na zijn Formule 1-carrière weer terug
naar Amerika, waar hij successen boekte in onder andere de IndyCar.
Vier races voor Kvyat We maken een sprong naar bekendere tijden,
want in 2016 vindt misschien wel de bekendste wissel uit de
geschiedenis van de sport plaats. Het jaar begint voor Red Bull met
het duo Daniel Ricciardo en Daniil Kvyat, terwijl Max Verstappen en
Carlos Sainz de line-up vormen bij Toro Rosso. Voor de Rus lijkt er
geen vuiltje aan de lucht, want in 2015 heeft Kvyat een uittekende
indruk achtergelaten, waarin hij zelfs Ricciardo versloeg in het
kampioenschap. De start van het jaar is echter dramatisch voor
Kvyat. Ondanks zijn podiumplaats in China, valt de Rus vooral op
door zijn wilde en ongecontroleerde rijstijl. Tijdens zijn
thuisrace in Sotsji komt dit tot uiting, als Kvyat in twee bochten
twee keer Vettel in de rondte tikt en de bijnaam 'de torpedo' is
geboren. Het geeft Red Bull dé uitgelezen mogelijkheid om het
megatalent van Toro Rosso, Max Verstappen, naar het hoofdteam te
promoveren. Kvyat wordt teruggezet naar het team waar hij in 2014
al reed en Verstappen maakt tijdens de Grand Prix van Spanje zijn
debuut voor Red Bull Racing. Die race draaide uit op een sprookje,
want Verstappen won meteen de race en werd zo de jongste GP-winnaar
ooit. De tekst gaat verder na de afbeelding. Gasly, Albon? Nee
Perez! Nadat Daniel Ricciardo in 2018 Red Bull verliet voor een
avontuur bij Renault, moest Red Bull doorschakelen. Opnieuw werd
een talent van Toro Rosso gepromoveerd naar het hoofdteam. Dit keer
was Pierre Gasly de gelukkige. Het plekje van Gasly bij Toro Rosso
werd ingevuld door debutant Alexander Albon. Lang duurde het
avontuur van de Fransman bij Red Bull echter niet. Gasly kon het
tempo van Verstappen totaal niet volgen en intern begonnen steeds
meer mensen zich tegen de veeleisende Gasly te keren. Helmut Marko
was er na 12 races zo klaar mee, dat hij per direct Gasly terug
verwees naar het juniorteam. Zijn vervanger? Alexander Albon! De
Thai had er pas 12 races opzitten in de koningsklasse maar mocht
vanaf de GP van België zich bewijzen bij een topteam. Dat deed
Albon met verve, want in negen races behaalde hij 11 punten meer
dan Gasly had gedaan in 12 races. Voor 2020 mocht Albon dus
aanblijven als teamgenoot van Verstappen. Echter in het door
COVID-19 onderbroken jaar kon Albon veel minder indruk maken.
Ondanks dat hij intern er prima opstond, ging Red Bull op zoek naar
een teamgenoot die samen met Verstappen in 2021 Mercedes moest gaan
uitdagen. Het team vond deze in de naam van Sergio Perez. Albon
werd teruggezet tot testcoureur, maar keerde in 2022 terug op de
grid. Red Bull zorgde, als dank voor bewezen diensten, ervoor dat
Albon vanaf dat jaar bij Williams onderdak vond.  Niets voor Nyck
Het meest recente voorbeeld van hoe hard Red Bull kan zijn is
natuurlijk Nyck de Vries. Na een indrukwekkende invalbeurt bij
Williams in Monza, zit plotseling de halve paddock achter de
F2-kampioen van 2019 aan. De keuze valt uiteindelijk op een
contract bij Red Bull en een stoeltje bij AlphaTauri.  Vanaf dag 1
heeft De Vries echter moeite met de matige AT04. Yuki Tsunoda kan
er beter mee omgaan en maakt gehakt van zijn Nederlandse
teamgenoot. In het weekend van de GP van Oostenrijk, pas de negende
race van het jaar, krijgt De Vries een formele waarschuwing. Hij
moet gaan presteren, anders gaat Red Bull nadenken over een
vervanger. Het levert niet de gewenste prestatieverbetering op,
want zowel in Oostenrijk als Groot-Brittannië komt De Vries als
zeventiende over de streep. Bij Red Bull hebben ze genoeg gezien en
dus wordt De Vries de deur gewezen. Zijn vervanger is Daniel
Ricciardo.