Waarom een 100 miljoen-deal tussen Aston Martin en Newey geen abc'tje is

Het is het Italiaanse Autosprint dat met enige mate van zekerheid
weet te brengen dat Adrian Newey de knoop heeft doorgehakt en voor
Aston Martin kiest. De bekendmaking zal volgens de publicatie in
september volgen. Volgens die publicatie is met de vierjarige deal
een salaris van 100 miljoen gemoeid, een bedrag dat al heel lang
rondcirculeert. Maar het maakt direct ook dat er vraagtekens bij
geplaatst mogen worden. Misschien niet zozeer over de
betrouwbaarheid van het stuk, als wel over de manier waarop Aston
Martin dat intern verder in gaat vullen. Vergeet immers niet dat
Formule 1-teams te maken hebben met een budgetcap. Slechts de drie
bestbetaalde werknemers vallen daarbuiten en vergeet daarbij niet
dat Newey bepaald niet de eerste grote naam zou zijn die de
formatie uit Silverstone naar binnen zou willen halen. Denk
bijvoorbeeld aan namen als Dan Fallows (afkomstig van Red Bull),
Enrico Cardile (afkomstig van Ferrari) en recent natuurlijk ook
Andy Cowell (de voormalig motorgoeroe van Mercedes). Het zijn stuk
voor stuk kopstukken van naam én faam waar zeker ook prijskaartjes
aan zullen hangen en bovendien ook sterke karakters met
ongetwijfeld eigen visies. Hoe krijg je alle neuzen dezelfde kant
op? Hoe gaat Aston Martin dit verenigen, zowel op menselijk als
financieel vlak? Met de komst van Newey, die direct buiten de
budgetcap valt, vallen andere goedbetaalde medewerkers in één klap
wel onder de budgetcap en zo drukt de aanstellen van Newey wel
degelijk direct zwaar op het budget. Is het onwaarschijnlijk dat
Newey naar Aston Martin vertrekt? Nee, zeker niet. Lawrence Stroll
staat erom bekend dat hij een goed verhaal kan overbrengen en heeft
met state of the art faciliteiten en de eerdergenoemde aanwinsten
de tools om zijn verhaal te onderbouwen, maar linksom of rechtsom
gaat het ten koste van iets anders. Het is een afweging die Aston
Martin ongetwijfeld goed doordacht heeft, maar die misschien niet
geheel zonder risico's is.