Antonelli 'gechoqueerd' tijdens eerste F1-test: "Dat was te gek"
Andrea Kimi Antonelli wordt gezien als een van de toptalenten in de
autosport. De Italiaan werd vanuit de Formule Regional in de
Formule 2 gezet, zonder een tussenstap naar de Formule 3 te maken.
De Italiaan had wat moeite in de eerste paar races in de hoogste
opstapklasse voor de Formule 1, maar inmiddels heeft hij zijn
eerste hoofd- en sprintrace gewonnen. Ondertussen werkt hij ook een
testprogramma bij Mercedes af, waardoor hij alvast ervaring opdoet
in F1-auto's. Antonelli blikt nu terug op zijn eerste testdag in
een F1-bolide. "Het was echt een geweldige ervaring. Ik had de
opwinding in me tijdens het eerste rondje, ook al waren de
omstandigheden niet al te best. Het regende en in de middag
sneeuwde het zelfs!", zo haalt Antonelli herinneringen op in
gesprek met Autosport . Dat was in april dit jaar, op de Red Bull
Ring in Oostenrijk. "Op de tweede dag werd het circuit beter en
beter en in de droge omstandigheden kwam de performance naar voren:
het vermogen, de vertraging en de aerodynamische belasting. Het was
te gek." Dan haalt de Italiaan nog een mooie anekdote naar boven.
"Toen ik aankwam op het circuit opende ik de deur van de garage. Ik
was in shock toen ik zag hoeveel mensen er waren. Dan heb ik het
zowel over engineers als monteurs, dat dat allemaal nodig is om één
auto te laten rijden. Je moet bovendien veel informatie kunnen
geven als ze ze vragen stellen. Het duurde even voordat ik eraan
gewend was, maar nu lijkt alles al normaal voor me." Het
supertalent kwam er op het iconische circuit van Silverstone achter
wat een Formule 1-auto allemaal kan, vooral toen hij door Copse,
Maggots en Becketts snelde. "Het is ongelofelijk. Je denkt dat het
niet mogelijk is. Maar als je het dan probeert en ziet dat de auto
in de bocht blijft, zeg je: man, er is nog marge! Een Formule
1-auto geef je veel vertrouwen, maar er is één ding waar ik
tegenaan loop: het vinden van de limiet. Elke keer als ik iets meer
vraag, geeft de auto het me", aldus Antonelli. "Er komt een moment
dat ik begrijp dat er niets meer uit valt te persen. Dat zal dus de
limiet zijn, maar het is een heel smal werkvenster. En ik ben me
ervan bewust dat de foutmarge erg klein is. Maar des te meer het
vertrouwen in de auto groeit, des te comfortabeler ik me voel."
autosport. De Italiaan werd vanuit de Formule Regional in de
Formule 2 gezet, zonder een tussenstap naar de Formule 3 te maken.
De Italiaan had wat moeite in de eerste paar races in de hoogste
opstapklasse voor de Formule 1, maar inmiddels heeft hij zijn
eerste hoofd- en sprintrace gewonnen. Ondertussen werkt hij ook een
testprogramma bij Mercedes af, waardoor hij alvast ervaring opdoet
in F1-auto's. Antonelli blikt nu terug op zijn eerste testdag in
een F1-bolide. "Het was echt een geweldige ervaring. Ik had de
opwinding in me tijdens het eerste rondje, ook al waren de
omstandigheden niet al te best. Het regende en in de middag
sneeuwde het zelfs!", zo haalt Antonelli herinneringen op in
gesprek met Autosport . Dat was in april dit jaar, op de Red Bull
Ring in Oostenrijk. "Op de tweede dag werd het circuit beter en
beter en in de droge omstandigheden kwam de performance naar voren:
het vermogen, de vertraging en de aerodynamische belasting. Het was
te gek." Dan haalt de Italiaan nog een mooie anekdote naar boven.
"Toen ik aankwam op het circuit opende ik de deur van de garage. Ik
was in shock toen ik zag hoeveel mensen er waren. Dan heb ik het
zowel over engineers als monteurs, dat dat allemaal nodig is om één
auto te laten rijden. Je moet bovendien veel informatie kunnen
geven als ze ze vragen stellen. Het duurde even voordat ik eraan
gewend was, maar nu lijkt alles al normaal voor me." Het
supertalent kwam er op het iconische circuit van Silverstone achter
wat een Formule 1-auto allemaal kan, vooral toen hij door Copse,
Maggots en Becketts snelde. "Het is ongelofelijk. Je denkt dat het
niet mogelijk is. Maar als je het dan probeert en ziet dat de auto
in de bocht blijft, zeg je: man, er is nog marge! Een Formule
1-auto geef je veel vertrouwen, maar er is één ding waar ik
tegenaan loop: het vinden van de limiet. Elke keer als ik iets meer
vraag, geeft de auto het me", aldus Antonelli. "Er komt een moment
dat ik begrijp dat er niets meer uit valt te persen. Dat zal dus de
limiet zijn, maar het is een heel smal werkvenster. En ik ben me
ervan bewust dat de foutmarge erg klein is. Maar des te meer het
vertrouwen in de auto groeit, des te comfortabeler ik me voel."
