Norris grapt om achilleshiel McLaren: "Ben er al aan gewend dat ik achteruit ga!"

Lando Norris heeft een uitstekend weekend achter de rug in
Zandvoort. Het begon met poleposition op zaterdag, waar hij maar
liefst drie tienden sneller was dan Max Verstappen, om het weekend
vervolgens af te sluiten met een vrij dominante overwinning, met
als kers op de taart een snelste ronde die hem een extra punt
oplevert.  Het lijkt dus op een perfect raceweekend voor de
McLaren-coureur, maar toch ging niet alles van een leien dakje. Net
zoals eerder dit seizoen al het geval was, leek hij zijn race ook
dit keer te vergooien bij de start. Norris kwam niet goed weg en
bleef daardoor achter als toeschouwer toen Verstappen hem nog voor
bocht een inhaalde.  Later wist hij het verlies weer recht te
trekken door als winnaar over de eindstreep te komen, maar die
slechte start blijft toch een terugkerend probleem voor Norris.
Tijdens de persconferentie na afloop van de race in Zandvoort laat
de Brit zelf echter weten dat hij er geen seconde aan getwijfeld
heeft of hij wel in staat was de race te winnen. "Na de
kwalificatie had ik wel vertrouwen in onze pace, want mijn longruns
zagen er op vrijdag ook al goed uit", vertelt Norris tegenover
onder meer RacingNews365. "Maar tijdens de trainingen konden we
maar tien of elf rondjes rijden, dus in een race van 72 ronden kan
er dan echt van alles gebeuren. En daar komt ook nog bij dat
Verstappens pace er ook prima uit zag op vrijdag, dus het was niet
zo dat we aan deze race begonnen met het idee dat we met twee
vingers in de neus zouden winnen." "Het gebeurt namelijk niet vaak
dat ik aan de leiding rijd en de zaken zo makkelijk kan
controleren, of dat ik mijn banden goed kan managen terwijl ik in
schone lucht rijd. Maar uiteindelijk zijn dat wel de zaken die een
groot verschil maken, al had ik het eigenlijk niet verwacht toen ik
bij de start al in werd gehaald. Maar ik was nog verrassend kalm op
dat moment! Ik ben er al wel aan gewend dat ik achteruit ga bij de
start!" Norris maakte zich dus geen zorgen. "Ik ben tegenwoordig
gewoon goed voorbereid op dat soort situaties en ik was eigenlijk
gewoon heel kalm. Ik kon daardoor ook gewoon vooruit kijken, op
mijn banden letten en afwachten wat er met mijn pace zou gebeuren.
Vanaf ronde tien tot twaalf kwam ik ineens in de buurt van Max,
waardoor ik er wel in geloofde dat ik hem op de baan in kon halen.
Ik had vervolgens twee mogelijkheden, waarvan de eerste mislukte
omdat ik nog te ver weg zat. Maar de ronde daarna kreeg ik het wel
voor elkaar." Probleem Toch blijft dat ene probleem Norris telkens
in de weg zitten tijdens een race, want het gebeurt toch regelmatig
dat een slechte start roet in het eten gooit voor de Brit. Norris
weet zelf ook dat het beter zal moeten, maar van een snelle
oplossing lijkt tot dusver geen sprake te zijn. Het helpt dan ook
niet mee dat teamgenoot Oscar Piastri in Zandvoort eigenlijk net
zo'n slechte start had als Norris zelf. Norris weet zelf in ieder
geval wel waar het probleem vandaan komt, maar tempert ook de
verwachtingen omtrent een eventuele oplossing. "Het lag echt aan de
wheel spin, maar daar is natuurlijk geen makkelijke oplossing voor.
Als die er wel was, zou het namelijk niet gebeuren! Maar we weten
wat ons te doen staat en we weten wat nodig is voor een perfecte
start, al hebben we het natuurlijk wel over kleine marges.
Aangezien het ons allebei niet lukte, lijkt er misschien sprake te
zijn van een onderliggend probleem." "Misschien hebben we iets wel
gewoon verkeerd ingeschat. Maar Oscar is een van de beste starters
van de grid en ik ben in dat opzicht in principe ook niet
dramatisch slecht, dus deze start was totaal niet hoe het hoort te
zijn. Het was een race waarin ik een goed resultaat weer bijna
verloor bij de start, maar de hele situatie was weer heel anders
dan de races ervoor. We moeten daar gewoon consistenter in worden,
maar daar zijn we mee bezig. Ik denk dat ik de procedure van het
starten dit keer wel beter onder controle had, al pakte het gewoon
niet goed uit."