Newey dacht aan afscheid na gitzwart F1-weekend: "Verantwoordelijkheid waar ik mee moet leven"

In 1994 draaide de Grand Prix van San Marino uit op een
nachtmerrie. Dat begon op vrijdag met een zware crash van Rubens
Barrichello, die even bewusteloos raakte en naar het ziekenhuis
werd gebracht. Op zaterdag en zondag volgden de dodelijke
ongelukken van Roland Ratzenberger en Ayrton Senna. Adrian Newey
was toentertijd ontwerper bij Williams en werkte nauw samen met
Senna. De Brit dacht na het ongeval na over een afscheid. "Ik weet
nog dat Ayrton, wat een beetje onze vijand was, van McLaren naar
Williams overstapte", vertelt Newey in de High Performance-podcast
. "Ik moest snel leren om hem Ayrton te noemen in plaats van Senna.
Dat gebeurde ook op het moment dat Frank Williams en Patrick Head
me vroegen om hem rond te leiden. Zijn nieuwsgierigheid,
natuurlijke betrokkenheid en charisma... zodra je met hem sprak,
kon je geen hekel aan hem hebben." Newey had het dan ook heel
moeilijk met het dodelijke ongeval van Senna. "Ik was op dat moment
al een paar jaar verantwoordelijk voor het ontwerp van de auto. Hoe
stom het ook klinkt, ik had er nooit over nagedacht of me
afgevraagd hoe ik me zou voelen als iemand ernstig gewond zou
raken, of erger, in een auto waar ik verantwoordelijk voor ben. Wat
ik me vooral herinner is al het geluid van die verdomde toeters in
het publiek met de beelden van Ayrton die rechtop in zijn auto zat.
Je hoopt wanhopig dat hij in orde is. Het was zo zonde." "Dat was
ook de belangrijkste emotie, dat we zo'n geweldig mens waren
verloren", vervolgt Newey zijn verhaal. "Het was zo'n stom en
ongelukkig incident. En als er niets met de wishbone was gebeurd,
was hij niet gewond geraakt. In de nasleep is je eerste emotie of
je wel door wil gaan in de autosport. Ik heb er zeker over
nagedacht om te stoppen. Daarna vraag je je af wat er is gebeurd.
Was het de stuurkolom die brak? Hebben we het ontwerp compleet
verprutst en de auto onveilig gemaakt? Of is er iets anders
gebeurd? Op hetzelfde moment werden Patrick en ik aangeklaagd voor
doodslag, wat ongeveer 10 jaar duurde, en leverde dat druk op. Het
was echter niet het belangrijkste aspect voor mij, want ik was
vooral bezig met welke rol ik persoonlijk had gespeeld in de
crash." Verantwoordelijkheid Het is een vraag die altijd aan Newey
zal blijven kleven, zo legt hij zelf uit. "Ik denk niet dat we ooit
100 procent zeker zullen weten wat er gebeurd is. In de data wijst
niets naar een probleem met de stuurkolom. Het laat wel zien dat de
auto zijwaarts sloeg in een bocht die normaal vol gas is. Ayrton
slaagde er in de eerste ronde in die bocht vol gas te nemen, dus
waarom lukte dat in hemelsnaam niet een tweede keer? Hij had een
moment in de eerste ronde, maar ving de auto op. In de tweede ronde
had de bandenspanning echter hoger moeten zijn en zou het in orde
moeten zijn. Ik weet het niet. Je kan speculeren... misschien dat
de band langzaam leegliep. De band rechtsachter was echter compleet
vernield (in de crash, red.). We zullen het nooit weten." Newey
doet tot slot wel een onthulling over de auto. "Ik weet dat de auto
aerodynamisch instabiel was en dat ligt zeker aan mij. Ik sloeg de
plank aerodynamisch mis en de diffuser haperde bij een zeer lage
rijhoogte. Ayrton verloor in de eerste drie races en was
vastberaden om de auto naar de overwinning te slepen. Dat is de
verantwoordelijkheid waar ik mee zal moeten leven."