Brundle: "Norris verdreef eindelijk de duivel"

De Grand Prix van Singapore werd een vrij 'makkelijke' prooi voor
Lando Norris. De Brit reed simpel weg bij Max Verstappen en had op
een gegeven moment zelfs dertig seconden voorsprong op zijn
titelrivaal die volgde op P2. Toch kwam Norris tot twee keer toe
héél goed weg. Eerst blokkeerde hij zijn wielen in bocht veertien,
waarna hij heel licht de muur toucheerde. En aantal rondes later
raakte de McLaren-coureur opnieuw heel licht de muur op dezelfde
plek waar George Russell vorig jaar wél crashte.  Norris hield zijn
auto echter in bedwang en won de wedstrijd op uiterst dominante
wijze. Dat laatste heeft indruk gemaakt op Martin Brundle,
voormalig F1-coureur en hedendaags analist. Voor Sky Sports
schrijft Brundle elke week een column en daarin bespreekt hij
natuurlijk de zege van zijn landgenoot: "Het was opnieuw een
overtuigende overwinning van Lando Norris en McLaren, die deed
denken aan zijn overwinning in Zandvoort." "Hij controleerde het
tempo en de race naar eigen inzicht en zette iedereen op een ronde
achterstand tot aan Carlos Sainz op de zevende plaats," zo vervolgt
Brundle die ook zag dat Norris eindelijk afrekende met een
vervelende statistiek. De Brit had namelijk nog nooit zijn
poleposition weten om te zetten in een leidende positie aan het
einde van de eerste ronde. In Singapore lukte dat eindelijk wel:
"Lando heeft eindelijk die duivel van slechte starts en het niet
aan de leiding gaan aan het einde van de eerste ronde definitief
verdreven." "Norris heeft af en toe pech gehad in zijn F1-carrière,
het heeft niet altijd meegezeten, maar hij had zondagavond
eindelijk het geluk aan zijn zijde. Een geblokkeerde rem duwde hem
op een gegeven moment zachtjes richting de bandenstapel, maar de
touché was zacht genoeg om zijn voorvleugel niet te beschadigen of
de auto in de vangrails te slepen. Dat scheelde niet veel. Later
zou hij dezelfde muur raken die uitstak bij de aanloop naar bocht
10, wat de auto van George Russell en de race van vorig jaar
verwoestte. Nog een paar centimeter de verkeerde kant op en Norris'
race zou voorbij zijn geweest. Het was voor hem een ​​wake-up call,
hij reed comfortabel vooraan en begon zich ongetwijfeld heet en
verveeld te voelen in de auto. Daarna reed hij de volgende ronde
zijn snelste tijd van de race om zijn zintuigen weer op scherp te
zetten," zo sluit Brundle af.