Colapinto zet de Formule 1 op stelten - nu de rest nog
De Formule 1 is de afgelopen jaren flink veranderd, niet alleen wat
de sportieve aspecten betreft. Geld speelt tegenwoordig, tot grote
teleurstelling van velen, namelijk een grote rol binnen de
koningsklasse van de autosport. Teams met een flink bedrag op de
bankrekening kunnen zich vaak wat meer veroorloven, maar met het
oog op de beide kampioenschappen kiezen zij vaak voor de weg van de
minste weerstand. Ook kleinere teams proberen de grote risico's zo
goed en zo kwaad als dat gaat te ontwijken, maar om een hele andere
reden. De Formule 1 is immers een peperdure sport, dus in dat
opzicht klinkt het op het allemaal heel logisch. Neem bijvoorbeeld
de situatie omtrent Logan Sargeant, die Williams op den duur meer
torenhoge kosten opleverden dan punten door telkens te crashen. De
manier waarop zijn Formule 1-carrière ten einde kwam even terzijde,
Williams kon simpelweg niet anders dan hem de deur wijzen en iets
anders proberen. Toen teambaas James Vowles echter bekend maakte
dat Franco Colapinto, de 21-jarige Argentijn die nog met zijn
eerste Formule 2-seizoen bezig was, Sargeant zou vervangen, kon
Williams toch rekenen op flink wat onbegrip. Want in welk universum
zou zo'n jonkie als Colapinto het beter doen dan Sargeant, die in
ieder geval nog anderhalf jaar Formule 1-ervaring op zak had? Nou,
daar zouden we ons toch over verbazen. Colapinto heeft pas drie
raceweekenden achter de rug, maar wist inmiddels al drie keer op
indrukwekkende wijze hoge ogen te gooien. Tijdens zijn race-debuut
in Monza reed hij vanaf zijn achttiende startpositie naar de
twaalfde plek, in Azerbeidzjan haalde hij Q3 én scoorde hij met P8
vier punten voor Williams en in Singapore was het gat met
teamgenoot Alexander Albon maar zeven duizendsten tijdens de
kwalificatie. Hij moest genoegen nemen met P11 tijdens de race,
maar wist Sergio Perez (en een groot deel van de wereld der Formule
1) wel te verbazen met zijn snelheid en talent. En dat tijdens zijn
eerste race op het Marina Bay Street Circuit, waar zelfs de ervaren
coureurs het soms nog lastig hebben door de pittige omstandigheden.
Verder heeft hij in drie races tijd al meer punten gescoord dan
Sargeant in anderhalf jaar tijd heeft gedaan én is hij tot dusver
een minder groot financieel risico voor Williams. Teams, neem nou
dat risico Kortom: Colapinto lijkt alle teams het tegendeel te
bewijzen en toont wel aan dat het niet altijd een groot risico is
om een rookie in een Formule 1-auto te zetten. Hij is echter niet
de enige die dit jaar en zelfs vorig seizoen al bewees dat jong
talent een plek hoort te hebben in de Formule 1, want denk
bijvoorbeeld aan de invallende optredens van Liam Lawson en Oliver
Bearman. Lawson maakte zoveel indruk dat Red Bull hem mogelijk heel
snel een Formule 1-stoeltje schenkt en Bearman is zelfs al zeker
van een heel seizoen bij Haas. Die voorkeur voor ervaren coureurs
lijkt dus langzaamaan plaats te maken voor kansen voor jongere
talenten en dat werd onderhand tijd ook. De jonkies uit de
juniorenklassen, met name de Formule 2 en Formule 3, staan namelijk
te popelen om hun grootste droom werkelijkheid te laten worden,
maar de laatste jaren wordt het voor hen steeds lastiger om potten
te breken. De Formule 1-teams blijven namelijk blindelings
vertrouwen op de ervaring van de bekende namen, terwijl het daar
juist mis lijkt te gaan. Velen kunnen zich de beste resultaten, al
dan niet de meest recente resultaten, van coureurs als Esteban
Ocon, Kevin Magnussen of Valtteri Bottas vaak niet voor de geest
halen, want laten we eerlijk zijn: in de meeste gevallen zijn de
ervaren coureurs niet meer dan veldvulling. Als die stoeltjes dan
toch gevuld moeten worden, lijken de teams liever te kiezen voor de
ervaren rotten in het vak die toevallig weten hoe ze een auto op de
baan moeten houden, maar het verder niet in zich hebben om met het
tempo van de jongere generatie bij te benen. Als je het mij vraagt
is dat eigenlijk schandalig. Ja, er gaat een groter probleem schuil
achter de beperkte doorstroom van rookies, maar is de Formule 1,
als koningsklasse van de autosport, het haar fans niet verplicht om
de beste coureurs ter wereld ook daadwerkelijk aan de wereld te
introduceren? Laat die jonkies maar eens crashen, want daar staat
wel tegenover dat ze tijdens de race alles geven wat ze in zich
hebben. En ja, een crash kost geld, schade moet weer gerepareerd
worden en dat maakt het voor de monteurs allemaal een stuk
lastiger. Maar kijk eens naar de blijdschap bij Williams toen
Albon én Colapinto punten scoorden in Azerbeidzjan. Kijk eens naar
die geweldige optredens van Lawson en Bearman, toen zij onverwachts
debuteerden en zich zonder uitgebreide voorbereiding in de
schijnwerpers plaatsten. En daar eindigt het niet, want er staan
nog meer jonge talenten te popelen om een voorbeeld te nemen aan
die drie. Het is nu alleen aan de teams om hen die kans
daadwerkelijk te geven, dus bij deze: Red Bull, Stake, maar ook
alle andere teams, neem dat risico. Geef jonge talenten een kans,
want het zal je nog verbazen wat ze te bieden hebben.
de sportieve aspecten betreft. Geld speelt tegenwoordig, tot grote
teleurstelling van velen, namelijk een grote rol binnen de
koningsklasse van de autosport. Teams met een flink bedrag op de
bankrekening kunnen zich vaak wat meer veroorloven, maar met het
oog op de beide kampioenschappen kiezen zij vaak voor de weg van de
minste weerstand. Ook kleinere teams proberen de grote risico's zo
goed en zo kwaad als dat gaat te ontwijken, maar om een hele andere
reden. De Formule 1 is immers een peperdure sport, dus in dat
opzicht klinkt het op het allemaal heel logisch. Neem bijvoorbeeld
de situatie omtrent Logan Sargeant, die Williams op den duur meer
torenhoge kosten opleverden dan punten door telkens te crashen. De
manier waarop zijn Formule 1-carrière ten einde kwam even terzijde,
Williams kon simpelweg niet anders dan hem de deur wijzen en iets
anders proberen. Toen teambaas James Vowles echter bekend maakte
dat Franco Colapinto, de 21-jarige Argentijn die nog met zijn
eerste Formule 2-seizoen bezig was, Sargeant zou vervangen, kon
Williams toch rekenen op flink wat onbegrip. Want in welk universum
zou zo'n jonkie als Colapinto het beter doen dan Sargeant, die in
ieder geval nog anderhalf jaar Formule 1-ervaring op zak had? Nou,
daar zouden we ons toch over verbazen. Colapinto heeft pas drie
raceweekenden achter de rug, maar wist inmiddels al drie keer op
indrukwekkende wijze hoge ogen te gooien. Tijdens zijn race-debuut
in Monza reed hij vanaf zijn achttiende startpositie naar de
twaalfde plek, in Azerbeidzjan haalde hij Q3 én scoorde hij met P8
vier punten voor Williams en in Singapore was het gat met
teamgenoot Alexander Albon maar zeven duizendsten tijdens de
kwalificatie. Hij moest genoegen nemen met P11 tijdens de race,
maar wist Sergio Perez (en een groot deel van de wereld der Formule
1) wel te verbazen met zijn snelheid en talent. En dat tijdens zijn
eerste race op het Marina Bay Street Circuit, waar zelfs de ervaren
coureurs het soms nog lastig hebben door de pittige omstandigheden.
Verder heeft hij in drie races tijd al meer punten gescoord dan
Sargeant in anderhalf jaar tijd heeft gedaan én is hij tot dusver
een minder groot financieel risico voor Williams. Teams, neem nou
dat risico Kortom: Colapinto lijkt alle teams het tegendeel te
bewijzen en toont wel aan dat het niet altijd een groot risico is
om een rookie in een Formule 1-auto te zetten. Hij is echter niet
de enige die dit jaar en zelfs vorig seizoen al bewees dat jong
talent een plek hoort te hebben in de Formule 1, want denk
bijvoorbeeld aan de invallende optredens van Liam Lawson en Oliver
Bearman. Lawson maakte zoveel indruk dat Red Bull hem mogelijk heel
snel een Formule 1-stoeltje schenkt en Bearman is zelfs al zeker
van een heel seizoen bij Haas. Die voorkeur voor ervaren coureurs
lijkt dus langzaamaan plaats te maken voor kansen voor jongere
talenten en dat werd onderhand tijd ook. De jonkies uit de
juniorenklassen, met name de Formule 2 en Formule 3, staan namelijk
te popelen om hun grootste droom werkelijkheid te laten worden,
maar de laatste jaren wordt het voor hen steeds lastiger om potten
te breken. De Formule 1-teams blijven namelijk blindelings
vertrouwen op de ervaring van de bekende namen, terwijl het daar
juist mis lijkt te gaan. Velen kunnen zich de beste resultaten, al
dan niet de meest recente resultaten, van coureurs als Esteban
Ocon, Kevin Magnussen of Valtteri Bottas vaak niet voor de geest
halen, want laten we eerlijk zijn: in de meeste gevallen zijn de
ervaren coureurs niet meer dan veldvulling. Als die stoeltjes dan
toch gevuld moeten worden, lijken de teams liever te kiezen voor de
ervaren rotten in het vak die toevallig weten hoe ze een auto op de
baan moeten houden, maar het verder niet in zich hebben om met het
tempo van de jongere generatie bij te benen. Als je het mij vraagt
is dat eigenlijk schandalig. Ja, er gaat een groter probleem schuil
achter de beperkte doorstroom van rookies, maar is de Formule 1,
als koningsklasse van de autosport, het haar fans niet verplicht om
de beste coureurs ter wereld ook daadwerkelijk aan de wereld te
introduceren? Laat die jonkies maar eens crashen, want daar staat
wel tegenover dat ze tijdens de race alles geven wat ze in zich
hebben. En ja, een crash kost geld, schade moet weer gerepareerd
worden en dat maakt het voor de monteurs allemaal een stuk
lastiger. Maar kijk eens naar de blijdschap bij Williams toen
Albon én Colapinto punten scoorden in Azerbeidzjan. Kijk eens naar
die geweldige optredens van Lawson en Bearman, toen zij onverwachts
debuteerden en zich zonder uitgebreide voorbereiding in de
schijnwerpers plaatsten. En daar eindigt het niet, want er staan
nog meer jonge talenten te popelen om een voorbeeld te nemen aan
die drie. Het is nu alleen aan de teams om hen die kans
daadwerkelijk te geven, dus bij deze: Red Bull, Stake, maar ook
alle andere teams, neem dat risico. Geef jonge talenten een kans,
want het zal je nog verbazen wat ze te bieden hebben.
