Bearman grapt over invalbeurt bij Ferrari: "Bijna gemist door te weinig beltegoed!"
Oliver Bearman maakt volgend jaar zijn 'debuut' in de Formule 1. De
jonge Brit rijdt momenteel nog in de Formule 2, maar is ook al
actief als reservecoureur voor Ferrari en haar klantenteams. In die
hoedanigheid moest Bearman al twee keer opdraven, voor zowel
Ferrari als zijn toekomstige team Haas. Vooral in Saoedi-Arabië
maakte Bearman indruk. De toen nog maar achttienjarige Brit moest
op zaterdagochtend zijn F2-verplichtingen opgeven om de zieke
Carlos Sainz te vervangen. Debuteren in de Formule 1 is natuurlijk
al speciaal, maar als je dat dan ook nog eens mag doen bij Ferrari,
komt er een enorme druk op je schouders te liggen. Bearman had
slechts één vrije training en moest daarna gelijk kwalificeren. Op
het lastige stratencircuit van Djedda werd Bearman elfde, maar de
Brit maakte pas echt indruk tijdens de race: P7 op slechts drie
seconden van George Russell en vóór Lando Norris en Lewis Hamilton.
In de podcast Beyond the Grid kijkt Bearman terug op dat weekend:
"Voor VT1 ging ik bij het team langs om gewoon even bij te praten
met iedereen en even te checken hoe alles daar ging. Nadat VT1 en
VT2 verreden waren en ik de pole had gepakt in F2, dacht ik: 'dit
wordt een normaal weekend.' Ik ging me dus focussen op de Formule 2
en de volgende dag maakte ik me zoals gewoonlijk klaar om als
tiende te beginnen aan de sprintrace (in de Formule 2 red.). Ik was
aan het lunchen toen er plots een telefoontje kwam, maar omdat het
tijdens de lunch was, was het een vrij late call . Maar toen ik die
naam zag, wist ik al wel wat ze me zouden vertellen." Beltegoed
Toch had het niet veel gescheeld, of Bearman had helemaal niet
deelgenomen aan de Grand Prix van Saoedi-Arabië. De Brit was
namelijk niet de eerste die het telefoontje kreeg, want Ferrari
besloot eerst zijn manager te bellen. Die nam echter niet op: "Hij
(Fred Vasseur red.) belde naar mijn manager, maar hij had geen
beltegoed meer! Ik had dus bijna de race gemist omdat mijn manager
zijn tegoed niet had opgewaardeerd! Maar toen heb ik Fred
teruggebeld en gelukkig had ik wel genoeg tegoed. Hij vertelde me
uiteindelijk het nieuws." "Hij vertelde me dat ik dat weekend voor
Ferrari zou racen en volgens mij begreep hij ook meteen dat ik best
nerveus werd van de manier waarop hij tegen me sprak. Hij zei ook
meteen 'Ollie, rustig aan, het komt goed'," zo vervolgt de
inmiddels 19-jarige Brit. "Ik herinner me nog dat ik zei, 'ik ben
er binnen tien minuten!' Mijn hotel was iets van 30 minuten van het
circuit vandaan, maar ik wilde geen moment missen en daar gewoon
zijn." Slechts drie uurtjes had Bearman om zich voor te bereiden op
de derde vrije training en later de kwalificatie. Gelukkig had de
Brit al iets van kennis om op terug te vallen: "Gelukkig had ik al
wat dingen gedaan als reservecoureur en waren er al VT1-plannen
gepland, dus ik had al een stoeltje en gelukkig heb ik die al een
keer gebruikt in een F1-auto op een circuit. Dat is toch net even
anders dan erin zitten in de fabriek. Maar het feit dat ik nog
nooit met deze auto had gereden, hielp zeker niet. Ik had recent
echter wat rondjes gereden in een Formule 1-auto, natuurlijk niet
dé F1-auto, maar wel een F1-auto. Ik heb maar gewoon twee uur lang
naar de data gekeken en alles bestudeerd om zo snel mogelijk op
snelheid te komen."
jonge Brit rijdt momenteel nog in de Formule 2, maar is ook al
actief als reservecoureur voor Ferrari en haar klantenteams. In die
hoedanigheid moest Bearman al twee keer opdraven, voor zowel
Ferrari als zijn toekomstige team Haas. Vooral in Saoedi-Arabië
maakte Bearman indruk. De toen nog maar achttienjarige Brit moest
op zaterdagochtend zijn F2-verplichtingen opgeven om de zieke
Carlos Sainz te vervangen. Debuteren in de Formule 1 is natuurlijk
al speciaal, maar als je dat dan ook nog eens mag doen bij Ferrari,
komt er een enorme druk op je schouders te liggen. Bearman had
slechts één vrije training en moest daarna gelijk kwalificeren. Op
het lastige stratencircuit van Djedda werd Bearman elfde, maar de
Brit maakte pas echt indruk tijdens de race: P7 op slechts drie
seconden van George Russell en vóór Lando Norris en Lewis Hamilton.
In de podcast Beyond the Grid kijkt Bearman terug op dat weekend:
"Voor VT1 ging ik bij het team langs om gewoon even bij te praten
met iedereen en even te checken hoe alles daar ging. Nadat VT1 en
VT2 verreden waren en ik de pole had gepakt in F2, dacht ik: 'dit
wordt een normaal weekend.' Ik ging me dus focussen op de Formule 2
en de volgende dag maakte ik me zoals gewoonlijk klaar om als
tiende te beginnen aan de sprintrace (in de Formule 2 red.). Ik was
aan het lunchen toen er plots een telefoontje kwam, maar omdat het
tijdens de lunch was, was het een vrij late call . Maar toen ik die
naam zag, wist ik al wel wat ze me zouden vertellen." Beltegoed
Toch had het niet veel gescheeld, of Bearman had helemaal niet
deelgenomen aan de Grand Prix van Saoedi-Arabië. De Brit was
namelijk niet de eerste die het telefoontje kreeg, want Ferrari
besloot eerst zijn manager te bellen. Die nam echter niet op: "Hij
(Fred Vasseur red.) belde naar mijn manager, maar hij had geen
beltegoed meer! Ik had dus bijna de race gemist omdat mijn manager
zijn tegoed niet had opgewaardeerd! Maar toen heb ik Fred
teruggebeld en gelukkig had ik wel genoeg tegoed. Hij vertelde me
uiteindelijk het nieuws." "Hij vertelde me dat ik dat weekend voor
Ferrari zou racen en volgens mij begreep hij ook meteen dat ik best
nerveus werd van de manier waarop hij tegen me sprak. Hij zei ook
meteen 'Ollie, rustig aan, het komt goed'," zo vervolgt de
inmiddels 19-jarige Brit. "Ik herinner me nog dat ik zei, 'ik ben
er binnen tien minuten!' Mijn hotel was iets van 30 minuten van het
circuit vandaan, maar ik wilde geen moment missen en daar gewoon
zijn." Slechts drie uurtjes had Bearman om zich voor te bereiden op
de derde vrije training en later de kwalificatie. Gelukkig had de
Brit al iets van kennis om op terug te vallen: "Gelukkig had ik al
wat dingen gedaan als reservecoureur en waren er al VT1-plannen
gepland, dus ik had al een stoeltje en gelukkig heb ik die al een
keer gebruikt in een F1-auto op een circuit. Dat is toch net even
anders dan erin zitten in de fabriek. Maar het feit dat ik nog
nooit met deze auto had gereden, hielp zeker niet. Ik had recent
echter wat rondjes gereden in een Formule 1-auto, natuurlijk niet
dé F1-auto, maar wel een F1-auto. Ik heb maar gewoon twee uur lang
naar de data gekeken en alles bestudeerd om zo snel mogelijk op
snelheid te komen."
