In memoriam: Jules Bianchi - de zwartste dag uit het moderne F1-tijdperk

God, what the… what the… What is this? What is this tractor on
track?! I passed next to it. This unacceptable. Remember what has
happened. Can’t believe this. Pierre Gasly Als een Formule
1-coureur tijdens een sessie over de boordradio zijn stem verheft,
is het niet zelden om te klagen. Over een verkeerde call, verkeer
of over een te langzaam rijdende safety car. Het hierboven
uitgeschreven radiobericht van Pierre Gasly tijdens de drijfnatte
Grand Prix van Japan in 2022 valt niet in die categorie. Dat
bericht snijdt door ieders ziel om de manier waarop boosheid,
verontwaardiging, wanhoop en verdriet strijden om voorrang in een
wirwar aan emoties. En om gehoor te geven aan de oproep van
Gasly... Iedereen herinnert zich wat er gebeurde, juist, en hoe
wrang ook, op datzelfde circuit van Suzuka. Gasly kwam onder een
safety car een tractor tegen op de racelijn, een zelfde soort
tractor als die Jules Bianchi acht jaar eerder fataal werd. We
hebben het over 5 oktober 2014, vandaag exact tien jaar geleden. De
Nederlandse F1-fans genieten wellicht nog na van het opmerkelijke
F1-debuut van ene Max Verstappen als twee dagen later de Formule 1
wordt lamgeslagen door een ongeluk dat je op voorhand nooit kunt
bedenken. Als in de stromende regen marshalls de gecrashte Sauber
van Adrian Sutil bergen, worden dubbele gele vlaggen gezwaaid, er
is dan geen safety car op de baan. Bianchi schiet in zijn Marussia
op hoge snelheid van de baan en vliegt met zijn bolide precies
tegen de achterkant van het bergingsvoertuig, waarna hij
eronderdoor schiet. De loodzware tractor wordt moeiteloos opgetild
door de klap, iets dat de intensiteit ervan op surrealistische
wijze illustreert. Angstige momenten breken aan. De ernst van de
situatie dringt al snel tot iedereen door. Bianchi wordt uit zijn
auto gehaald, ter plaatse behandeld aan zijn ernstige verwonding om
vervolgens via het medical centre per ambulance naar een ziekenhuis
vervoerd te worden. Vanaf dat moment komen zowel vader Philippe
Bianchi en Marussia met de nodige updates, maar de inhoud daarvan
stemt weinig hoopvol. Hoe zeer men ook benadrukt dat Bianchi knokt,
kan dat niet voorkomen dat hij op 17 juli 2015, ruim negen maanden
later, alsnog aan zijn verwondingen overlijdt. De Formule 1 staat
voor de taak als collectief afscheid te nemen van een
collega-coureur en lering te trekken uit een fataal ongeval tijdens
een GP-weekend, voor het eerst sinds het overlijden van Ayrton
Senna en Roland Ratzenberger in 1994. Bianchi wordt volop geprezen,
om zijn karakter, maar zeker ook als coureur. De manier waarop hij
af en toe onmogelijke dingen deed met een hopeloze backmarker als
Marussia, maakte dat iedereen zeker wist dat hij het als
Ferrari-protegé ooit tot de hoofmacht schoppen, aannames die
Ferrari-vertegenwoordigers later woordelijk zouden bevestigen. Het
mocht helaas niet zo zijn. Een jonge, veelbelovende coureur werd op
nog maar 25-jarige leeftijd uit het leven gerukt. Ja, de Formule 1
wordt anno 2024 'als onwaarschijnlijk veilig' bestempeld, iets dat
tien jaar geleden niet anders was. Freak accidents kun je bijna
niet uitbannen, maar het is wel zaak er zoveel mogelijk lessen uit
proberen te halen. Het is dan niet de nalatenschap waar Bianchi op
inzette toen hij zijn indrukwekkende carrière begon, maar het is
tenminste iets. Iets dat het tragische verlies misschien voor de
nabestaanden net iets draaglijker maakt. Jules Bianchi, je wordt
niet vergeten. Rust zacht, Jules...