Duizelingwekkende cijfers: Alonso op de drempel van unieke mijlpaal

Fernando Alonso debuteerde op 4 maart 2001 in de Formule 1, bij de
GP van Australië. Ruim 23 jaar later staat de teller van Alonso op
32 GP-zeges, 2 wereldkampioenschappen en 399 GP-weekenden.
Nadrukkelijk 399 GP-weekenden , omdat Alonso uiteindelijk niet
startte in België (2001, uitval voor tweede herstart), VS (2005,
Michelin-bandendrama) en Rusland (2017, uitval in formatieronde).
Alonso reed in zijn debuutjaar tegen Jean Alesi, waardoor er anno
2024 nog altijd een coureur op de grid is, die heeft gereden tegen
een rijder die al in de jaren 80 in de Formule 1 reed. Alosno heeft
dit seizoen ook tegen vier coureurs gereden, die nog niet eens
waren geboren toen hij in 2001 debuteerde in de Formule 1: Oscar
Piastri, Liam Lawson, Franco Colapinto en Oliver Bearman. In de
geschiedenis van de Formule 1 hebben 782 coureurs een race op hun
naam staan. Alonso reed tegen 118 van hen, dat is liefst 15 procent
. Deze week is het precies achttien jaar geleden dat Alonso zijn
tweede (en voorlopig (?) laatste) wereldtitel pakte, bij de GP van
Brazilië in 2006. Een race later, de seizoensopener in Australië in
2007, maakte Lewis Hamilton zijn debuut in de F1, uitgerekend als
teamgenoot van Alonso. Vanaf aanstaande zondag, de racedag van de
GP van Mexico, is het 4186 dagen en 195 GP's geleden dat hij zijn
laatste overwinning boekte, de GP van Spanje in 2013. Zijn laatste
poleposition is is nog langer geleden: 4480 dagen en 210 races.
Nico Rosberg, die in 2016 met pensioen ging, heeft een recentere
race-overwinning op zijn naam staan, terwijl Mark Webber
(F1-pensioen in 2013) recenter dan Alonso op pole heeft gestaan. 
Daar zou dus nog verandering in kunnen komen als hij dit weekend
pole pakt en/of wint in Mexico. Maar die kans lijkt klein. Bij zijn
zeven eerdere races in de GP van Mexico startte Alonso niet in de
top 8 én finishte hij ook nooit in de top 8.