Waarom de Red Bull-update voorlopig weinig uithaalde
Tijdens de Grand Prix van de VS in Austin introduceerde Red Bull
Racing een uitgebreide reeks updates voor de RB20. Een aanzienlijk
deel hiervan betrof niet alleen het gebruik van nieuwe onderdelen
aan het bodywork, maar ook een gedeeltelijke aanpassing van het
achterste gedeelte van de sidepods. Daarnaast was er een marginale
verandering aangebracht aan de zijrand van de vloer. Het weekend in
Austin gaf echter geen eenduidig beeld van de prestaties. Ondanks
dat Verstappen poleposition behaalde in de sprintkwalificatie, de
sprintrace won en bijna de poleposition voor de Grand Prix
veroverde, voldeed de auto op zondag niet aan de verwachtingen. Dit
heeft geleid tot uiteenlopende meningen over de effectiviteit van
de updates in Austin. Terwijl sommigen vinden dat deze
ontwikkelingen succesvol waren, is het de moeite waard om enkele
details te bekijken die wijzen op een beperkt effect van de
wijzigingen. Korte run versus lange run Vanaf de sprintkwalificatie
valt op dat deze sessie werd verreden onder soortgelijke
omstandigheden als de 'normale' kwalificatie, inclusief het gebruik
van zachte banden. Dit positieve resultaat laat zien dat de RB20 op
het COTA-circuit in balans was tijdens één enkele ronde. Met een
lage brandstoflading en nieuwe banden toonde de auto geen
bijzondere problemen; het rijgedrag van de auto was zelfs
competitief. Een logische vraag is echter hoeveel van deze balans
te danken was aan de nieuwe aanpassingen, en hoeveel aan het feit
dat een auto met een lage brandstoflading eventuele dynamische
tekortkomingen kan verdoezelen. Er is nog een belangrijk feit. De
belangrijkste doelstelling van de aanpassing aan de bovenkant van
het bodywork was om de aerodynamica aan de bovenkant van de auto te
verbeteren, met minder nadelige effecten dan de vorige
high-downforce-versie die in Hongarije werd geïntroduceerd. Dit
betekende echter dat de aanpassingen geen doorslaggevend effect
hadden op de luchtstroom die onder de vloer van de auto doorloopt.
Zoals aan het begin genoemd, moeten de wijzigingen aan de zijrand
van de vloer als minimaal worden beschouwd. Deze aanpassingen zijn
zeker niet in staat om de balans van de auto fundamenteel te
veranderen. Hierdoor is het zinvol om niet zozeer te kijken naar de
prestaties in de kwalificatie, die volgens hetzelfde principe
verliepen als de Sprint Kwalificatie, maar om het verschil tussen
de prestaties in de sprint en de Grand Prix te vergelijken. Het is
belangrijk om te herhalen dat, zoals de engineers van Red Bull zelf
verklaarden, er een verandering in de setup werd doorgevoerd na
afloop van de sprintrace. De tekst gaat verder na de afbeelding.
Onderstuur De Red Bull-engineers gaven na de race in Austin aan dat
het onderstuur waar Verstappen de hele race last van had, te wijten
was aan deze setup-wijziging. Deze verklaring is deels aannemelijk,
aangezien de reden voor de aanpassing volgens hen was om de tractie
bij de achterbanden te bevorderen. Dit gezien de hoge
bandenslijtage tijdens de sprintrace. Echter, omdat de Sprint
slechts 19 ronden duurde, met ongeveer een derde van de brandstof
die nodig is voor de hoofdrace, lijkt bandenslijtage eerder het
gevolg te zijn van een slechte balans van de auto. Het aanpassen
van de setup voor de kwalificatie en de zondagse race om de
slijtage te verminderen leidde volgens Red Bull tot onderstuur. Dit
suggereert dat de optimale setup voor de RB20, met het oog op
bandenslijtage en het asfalt van COTA, een dubbel negatief effect
heeft op deze auto. Het komt erop neer dat de setup voor zowel de
sprintrace als de Grand Prix op zondag ongeschikt was. In beide
gevallen bleek de auto uit balans op de voor- of achteras,
afhankelijk van de gekozen setup. Dit betekent dat de setup in de
sprintkwalificatie en sprintrace te veel gericht was op de voorkant
en in de 'normale' kwalificatie en race lag de focus juist te veel
op de achterkant. Dit leidde tot een onmiskenbare verschuiving in
balans en veroorzaakte onderstuur, wat erop wijst dat de upgrades
in Austin de balansproblemen van de auto niet hebben opgelost.
Kortom, hoewel de wijzigingen de situatie niet hebben verslechterd,
waren ze, voorlopig, geen effectieve oplossing voor de
setup-problemen van de auto tijdens de race.
Racing een uitgebreide reeks updates voor de RB20. Een aanzienlijk
deel hiervan betrof niet alleen het gebruik van nieuwe onderdelen
aan het bodywork, maar ook een gedeeltelijke aanpassing van het
achterste gedeelte van de sidepods. Daarnaast was er een marginale
verandering aangebracht aan de zijrand van de vloer. Het weekend in
Austin gaf echter geen eenduidig beeld van de prestaties. Ondanks
dat Verstappen poleposition behaalde in de sprintkwalificatie, de
sprintrace won en bijna de poleposition voor de Grand Prix
veroverde, voldeed de auto op zondag niet aan de verwachtingen. Dit
heeft geleid tot uiteenlopende meningen over de effectiviteit van
de updates in Austin. Terwijl sommigen vinden dat deze
ontwikkelingen succesvol waren, is het de moeite waard om enkele
details te bekijken die wijzen op een beperkt effect van de
wijzigingen. Korte run versus lange run Vanaf de sprintkwalificatie
valt op dat deze sessie werd verreden onder soortgelijke
omstandigheden als de 'normale' kwalificatie, inclusief het gebruik
van zachte banden. Dit positieve resultaat laat zien dat de RB20 op
het COTA-circuit in balans was tijdens één enkele ronde. Met een
lage brandstoflading en nieuwe banden toonde de auto geen
bijzondere problemen; het rijgedrag van de auto was zelfs
competitief. Een logische vraag is echter hoeveel van deze balans
te danken was aan de nieuwe aanpassingen, en hoeveel aan het feit
dat een auto met een lage brandstoflading eventuele dynamische
tekortkomingen kan verdoezelen. Er is nog een belangrijk feit. De
belangrijkste doelstelling van de aanpassing aan de bovenkant van
het bodywork was om de aerodynamica aan de bovenkant van de auto te
verbeteren, met minder nadelige effecten dan de vorige
high-downforce-versie die in Hongarije werd geïntroduceerd. Dit
betekende echter dat de aanpassingen geen doorslaggevend effect
hadden op de luchtstroom die onder de vloer van de auto doorloopt.
Zoals aan het begin genoemd, moeten de wijzigingen aan de zijrand
van de vloer als minimaal worden beschouwd. Deze aanpassingen zijn
zeker niet in staat om de balans van de auto fundamenteel te
veranderen. Hierdoor is het zinvol om niet zozeer te kijken naar de
prestaties in de kwalificatie, die volgens hetzelfde principe
verliepen als de Sprint Kwalificatie, maar om het verschil tussen
de prestaties in de sprint en de Grand Prix te vergelijken. Het is
belangrijk om te herhalen dat, zoals de engineers van Red Bull zelf
verklaarden, er een verandering in de setup werd doorgevoerd na
afloop van de sprintrace. De tekst gaat verder na de afbeelding.
Onderstuur De Red Bull-engineers gaven na de race in Austin aan dat
het onderstuur waar Verstappen de hele race last van had, te wijten
was aan deze setup-wijziging. Deze verklaring is deels aannemelijk,
aangezien de reden voor de aanpassing volgens hen was om de tractie
bij de achterbanden te bevorderen. Dit gezien de hoge
bandenslijtage tijdens de sprintrace. Echter, omdat de Sprint
slechts 19 ronden duurde, met ongeveer een derde van de brandstof
die nodig is voor de hoofdrace, lijkt bandenslijtage eerder het
gevolg te zijn van een slechte balans van de auto. Het aanpassen
van de setup voor de kwalificatie en de zondagse race om de
slijtage te verminderen leidde volgens Red Bull tot onderstuur. Dit
suggereert dat de optimale setup voor de RB20, met het oog op
bandenslijtage en het asfalt van COTA, een dubbel negatief effect
heeft op deze auto. Het komt erop neer dat de setup voor zowel de
sprintrace als de Grand Prix op zondag ongeschikt was. In beide
gevallen bleek de auto uit balans op de voor- of achteras,
afhankelijk van de gekozen setup. Dit betekent dat de setup in de
sprintkwalificatie en sprintrace te veel gericht was op de voorkant
en in de 'normale' kwalificatie en race lag de focus juist te veel
op de achterkant. Dit leidde tot een onmiskenbare verschuiving in
balans en veroorzaakte onderstuur, wat erop wijst dat de upgrades
in Austin de balansproblemen van de auto niet hebben opgelost.
Kortom, hoewel de wijzigingen de situatie niet hebben verslechterd,
waren ze, voorlopig, geen effectieve oplossing voor de
setup-problemen van de auto tijdens de race.
