Veijer trots als een pauw ondanks tegenvallende slotrace in Moto3
Collin Veijer stond er voorafgaand aan de Moto3-race in Barcelona
nog goed voor en leek met zijn tweede startpositie serieus kans te
maken op de tweede plek in het kampioenschap, nadat David Alonso de
titel eerder al veiligstelde. Toch zag het er vlak na de start
ineens heel anders uit, want Veijer kwam maar moeilijk weg en viel
al snel terug . Uiteindelijk viel hij terug naar de elfde plaats en
eindigt hij als derde in de eindstand. Veijer reageert tegenover
Ziggo Sport op zijn toch ietwat tegenvallende race en kan precies
uitleggen waarom het allemaal niet van harte ging. "We stonden wat
te kort op de zes. Dat is jammer natuurlijk, maar we zaten al op de
limiet met de zes, eigenlijk. We konden daar echt niet verder mee,
dus we konden de zes niet meer langer maken tenzij we de hele motor
zouden veranderen. Dan zouden we echter de hele setting weer aan
moeten passen, dus we zijn met deze versnellingsbak naar buiten
gegaan. Op zich ging dat op sommige stukken goed met deze
versnellingsbak, maar op het rechte stuk verloor ik alles. Ik zat
zo lang in de limiter, anders had ik echt nog wel dingen kunnen
proberen. Maar nee, de laatste vijf rondes lukte het helemaal niet
meer. Dus ik dacht, ik kan net zo goed gewoon die punten pakken,
afsluiten en dan op naar volgend jaar." Ook de concurrentie zag dat
het allemaal niet van een leien dakje ging voor Veijer en daar
konden de meesten dan ook van profiteren. Veijer legt uit hoe dat
precies kon. "Ik miste die topsnelheid en daarom haalden heel veel
mensen me ook telkens in. Elke keer werd ik terug ingehaald. Bij
het uitkomen van de laatste bocht kwam ik erover, want mijn exit
was veel beter, maar dan verlies je alles weer op het rechte stuk.
Dat is jammer, maar daar moet je mee leren leven. Volgend jaar zal
dat niet zo gebeuren, dan gaan we ons klaarmaken voor Moto2. Dus
het komt vast wel goed." Uiteindelijk sluit de negentienjarige het
seizoen wel met een tevreden gevoel af. "Het was wel frustrerend om
zo te rijden, maar daar heb ik ook veel van geleerd. In ieder geval
dat je niet gefrustreerd moet raken tijdens het rijden, dus ik heb
me daar tijdens het racen totaal niet aan geërgerd. Ik heb de race
gewoon uitgereden, ben derde geworden in het kampioenschap en ik
ben er zeer blij mee. We hebben gewoon een goed jaar gedraaid en
met het gewicht en de lengte die ik nu heb is het gewoon lastig om
in de Moto3 echt goed mee te kunnen doen, dus ik ben er tevreden
mee."
nog goed voor en leek met zijn tweede startpositie serieus kans te
maken op de tweede plek in het kampioenschap, nadat David Alonso de
titel eerder al veiligstelde. Toch zag het er vlak na de start
ineens heel anders uit, want Veijer kwam maar moeilijk weg en viel
al snel terug . Uiteindelijk viel hij terug naar de elfde plaats en
eindigt hij als derde in de eindstand. Veijer reageert tegenover
Ziggo Sport op zijn toch ietwat tegenvallende race en kan precies
uitleggen waarom het allemaal niet van harte ging. "We stonden wat
te kort op de zes. Dat is jammer natuurlijk, maar we zaten al op de
limiet met de zes, eigenlijk. We konden daar echt niet verder mee,
dus we konden de zes niet meer langer maken tenzij we de hele motor
zouden veranderen. Dan zouden we echter de hele setting weer aan
moeten passen, dus we zijn met deze versnellingsbak naar buiten
gegaan. Op zich ging dat op sommige stukken goed met deze
versnellingsbak, maar op het rechte stuk verloor ik alles. Ik zat
zo lang in de limiter, anders had ik echt nog wel dingen kunnen
proberen. Maar nee, de laatste vijf rondes lukte het helemaal niet
meer. Dus ik dacht, ik kan net zo goed gewoon die punten pakken,
afsluiten en dan op naar volgend jaar." Ook de concurrentie zag dat
het allemaal niet van een leien dakje ging voor Veijer en daar
konden de meesten dan ook van profiteren. Veijer legt uit hoe dat
precies kon. "Ik miste die topsnelheid en daarom haalden heel veel
mensen me ook telkens in. Elke keer werd ik terug ingehaald. Bij
het uitkomen van de laatste bocht kwam ik erover, want mijn exit
was veel beter, maar dan verlies je alles weer op het rechte stuk.
Dat is jammer, maar daar moet je mee leren leven. Volgend jaar zal
dat niet zo gebeuren, dan gaan we ons klaarmaken voor Moto2. Dus
het komt vast wel goed." Uiteindelijk sluit de negentienjarige het
seizoen wel met een tevreden gevoel af. "Het was wel frustrerend om
zo te rijden, maar daar heb ik ook veel van geleerd. In ieder geval
dat je niet gefrustreerd moet raken tijdens het rijden, dus ik heb
me daar tijdens het racen totaal niet aan geërgerd. Ik heb de race
gewoon uitgereden, ben derde geworden in het kampioenschap en ik
ben er zeer blij mee. We hebben gewoon een goed jaar gedraaid en
met het gewicht en de lengte die ik nu heb is het gewoon lastig om
in de Moto3 echt goed mee te kunnen doen, dus ik ben er tevreden
mee."
