Kerkhof stipt uniek talent Verstappen aan: "Maakt het makkelijk om met Max te werken"
Vanuit de simracewereld doorgroeien naar de Formule 1. Het is iets
dat veel jonge racetalenten voor ogen hebben. Of het ooit zover zal
komen is nog maar de vraag, want de weg richting de Formule 1 is er
eentje vol obstakels. Niet alleen voor coureurs, maar ook voor
andere werknemers bij teams in de koningsklasse van de autosport.
Atze Kerhof is een voorbeeld van hoe een weg richting de F1 eruit
kan zien. De Nederlander liet zien dat je vanuit de simracewereld
het kunt maken als Driver Performance Consultant in de Formule 1.
Een prachtige rol die in de huidige F1-wereld van zeer groot belang
is. In een exclusief interview vroeg RacingNews365 aan Kerkhof hoe
zijn rol er precies uitziet bij Stake F1: "De setup en het rijden
bepalen de vehicle dynamics. Dat gaat om hoe een auto beweegt, hoe
je de optimale grip met je gas- en rempedaal creëert, het stuur en
je versnellingen. Om dat allemaal samen te brengen is net als
koorddansen, waarbij de balans helemaal perfect moet zijn om zo
goed mogelijk door de bocht te komen. Alles wat ik heb geleerd
gedurende mijn carrière in de topsport, het simracen en het
engineersgedeelte zorgt ervoor dat ik de auto begrijp, maar nog
meer hoe een coureur telkens kan beschikken over de optimale grip.
Je moet namelijk met een vloeiende beweging de grip hebben in de
auto, in plaats van dat je als een gek aan het bewegen bent met de
auto waardoor deze alleen maar langzamer wordt." Juist die
vloeiende verandering is iets dat vaak benoemd wordt door coureurs
na afloop van de verschillende sessies. Vooral voormalige coureurs
spreken hun bewondering uit over hoe de hedendaagse Formule
1-coureurs in een vloeiende flow sturen. "Deze vloeiende stijl is
eigenlijk heel onnatuurlijk voor heel veel coureurs. Wanneer je
coureurs zegt dat ze moeten pushen, gaan ze juist harder aan het
werk in de auto. Op die manier ga je uiteindelijk alleen maar
langzamer rijden. Dat is het stuk vehicle dynamics waarin alles
samenkomt en waarin je dus goed moet begrijpen en moet kunnen
indenken hoe je het maximale uit de auto weet te halen. Je moet dus
alle data erbij pakken, veel daarvan zie je terug in de telemetrie
en van daaruit kun je een beeld schetsen over hoe je de coureur
kunt aangeven hoe hij moet rijden. Zo ben je telkens op zoek naar
welke rijstijl voor de meeste grip zorgt. Misschien lijkt die stijl
voor een coureur soms minder snel te zijn, maar de geadviseerde
manier is uiteindelijk toch de snelste manier om het rondje af te
maken, ook omdat je de banden optimaal benut. Om dat voor elkaar te
krijgen moet je echter veel mensen in dezelfde richting zien te
krijgen." Het overtuigen van een coureur is dus nog niet eenvoudig,
al zijn er ook coureurs die vooral juist zelf de feedback geven aan
de engineers in plaats van andersom. "In elke sport en bij iedere
sporter is het natuurlijk lastig om feedback te geven. Het moet
ervoor zorgen dat een atleet iets anders gaat doen, omdat het beter
zou zijn. Dat gaat echter in tegen het ego van de coureur. Dat is
dus al lastig, want je moet iets zeer goed kunnen uitleggen. Je
moet dat echt duidelijk aan kunnen geven, met verschillende tools
als feitelijke data. Anders pakt de coureur het niet op." “De
volgende stap is of de coureur zijn rijstijl ook kan veranderen. Je
moet daar telkens weer aan blijven werken en dat is een lang
proces. Iedereen weet echter dat je altijd twee of drie tienden
kunt vinden en kijk maar eens wat voor een verschil dat levert in
de kwalificatie anno 2024. Alle coureurs staan op dit moment onder
druk door de huidige rijdersmarkt en dus weten ze hoe belangrijk
het is om juist die halve tiende te vinden in de kwalificatie.
Vanaf de eerste vrije training moeten we dus ook al aan de slag om
zo efficiënt mogelijk te werk te gaan. Je moet zo snel mogelijk de
goede richting uitgaan, om het gehele plaatje van de afstelling
goed te krijgen.” "In de fabriek van het team wordt er tijdens zo'n
raceweekend veel verzameld qua data en de conclusie daarvan wordt
gebruikt om de volgende dag weer een betere afstelling te vinden.
Je hebt drie aspecten, de set up van de engineers, driving tools
van de performance engineer (zij geven per bocht input wat je op je
stuur moet veranderen, waardoor je stabieler en harder door de
bocht komt red) en het rijdersgedeelte. Die drie aspecten moet je
zien samen te brengen. Mijn rol is om met alle drie de partijen
samen een richting uit te gaan, en dus synergie te brengen in het
gehele plaatje." "Dat proces verloopt in drie stappen. Wat moet de
rijder doen? Hoe gaat de auto daarop reageren of wat hebben we
nodig van de auto? En hoe kunnen we dit uiteindelijk samen brengen?
Dat zijn de drie stappen in het proces." Max Verstappen Een proces
dat eenvoudig te omschrijven is, maar logischerwijs niet zo
eenvoudig is om perfect uit te voeren. "Het is een proces dat niet
zo makkelijk verloopt doordat je hebt te maken met meerdere
inzichten en ook iedere coureur weer anders is. Dus moet je het
proces ook bij iedere coureur aanpassen. Iedere coureur heeft zijn
eigen aanpak en daarom verschilt het per coureur enorm van hoe een
proces eruit ziet. Wanneer ik op de huidige grid bijvoorbeeld kijk
naar Max Verstappen, voelt hij zelf voor 99% aan wat hij nodig
heeft en weet hij dus zelf aan te geven wat er moet gebeuren." "Hij
is daar heel makkelijk in en daarom is hij ook zelf een heel
makkelijk persoon om mee samen te werken voor een team. Ze hoeven
namelijk alleen maar te doen wat hij wil en dan komt het goed. Dat
geldt niet voor iedere coureur en dan ontstaat er soms wat frictie
tussen de coureur en het team. Tijdens raceweekenden waar men een
slechte vrije training meemaakt bij een team, zie je dat terug aan
het feit dat iemand als Verstappen het team uiteindelijk toch de
goede kant weet op te sturen. Dat is dus waarin sommige coureurs
ook van elkaar verschillen, omdat het voor veel coureurs juist
andersom ligt. Zij hebben meer de input van de engineers nodig in
plaats van dat ze de engineers de juiste input kunnen geven."
dat veel jonge racetalenten voor ogen hebben. Of het ooit zover zal
komen is nog maar de vraag, want de weg richting de Formule 1 is er
eentje vol obstakels. Niet alleen voor coureurs, maar ook voor
andere werknemers bij teams in de koningsklasse van de autosport.
Atze Kerhof is een voorbeeld van hoe een weg richting de F1 eruit
kan zien. De Nederlander liet zien dat je vanuit de simracewereld
het kunt maken als Driver Performance Consultant in de Formule 1.
Een prachtige rol die in de huidige F1-wereld van zeer groot belang
is. In een exclusief interview vroeg RacingNews365 aan Kerkhof hoe
zijn rol er precies uitziet bij Stake F1: "De setup en het rijden
bepalen de vehicle dynamics. Dat gaat om hoe een auto beweegt, hoe
je de optimale grip met je gas- en rempedaal creëert, het stuur en
je versnellingen. Om dat allemaal samen te brengen is net als
koorddansen, waarbij de balans helemaal perfect moet zijn om zo
goed mogelijk door de bocht te komen. Alles wat ik heb geleerd
gedurende mijn carrière in de topsport, het simracen en het
engineersgedeelte zorgt ervoor dat ik de auto begrijp, maar nog
meer hoe een coureur telkens kan beschikken over de optimale grip.
Je moet namelijk met een vloeiende beweging de grip hebben in de
auto, in plaats van dat je als een gek aan het bewegen bent met de
auto waardoor deze alleen maar langzamer wordt." Juist die
vloeiende verandering is iets dat vaak benoemd wordt door coureurs
na afloop van de verschillende sessies. Vooral voormalige coureurs
spreken hun bewondering uit over hoe de hedendaagse Formule
1-coureurs in een vloeiende flow sturen. "Deze vloeiende stijl is
eigenlijk heel onnatuurlijk voor heel veel coureurs. Wanneer je
coureurs zegt dat ze moeten pushen, gaan ze juist harder aan het
werk in de auto. Op die manier ga je uiteindelijk alleen maar
langzamer rijden. Dat is het stuk vehicle dynamics waarin alles
samenkomt en waarin je dus goed moet begrijpen en moet kunnen
indenken hoe je het maximale uit de auto weet te halen. Je moet dus
alle data erbij pakken, veel daarvan zie je terug in de telemetrie
en van daaruit kun je een beeld schetsen over hoe je de coureur
kunt aangeven hoe hij moet rijden. Zo ben je telkens op zoek naar
welke rijstijl voor de meeste grip zorgt. Misschien lijkt die stijl
voor een coureur soms minder snel te zijn, maar de geadviseerde
manier is uiteindelijk toch de snelste manier om het rondje af te
maken, ook omdat je de banden optimaal benut. Om dat voor elkaar te
krijgen moet je echter veel mensen in dezelfde richting zien te
krijgen." Het overtuigen van een coureur is dus nog niet eenvoudig,
al zijn er ook coureurs die vooral juist zelf de feedback geven aan
de engineers in plaats van andersom. "In elke sport en bij iedere
sporter is het natuurlijk lastig om feedback te geven. Het moet
ervoor zorgen dat een atleet iets anders gaat doen, omdat het beter
zou zijn. Dat gaat echter in tegen het ego van de coureur. Dat is
dus al lastig, want je moet iets zeer goed kunnen uitleggen. Je
moet dat echt duidelijk aan kunnen geven, met verschillende tools
als feitelijke data. Anders pakt de coureur het niet op." “De
volgende stap is of de coureur zijn rijstijl ook kan veranderen. Je
moet daar telkens weer aan blijven werken en dat is een lang
proces. Iedereen weet echter dat je altijd twee of drie tienden
kunt vinden en kijk maar eens wat voor een verschil dat levert in
de kwalificatie anno 2024. Alle coureurs staan op dit moment onder
druk door de huidige rijdersmarkt en dus weten ze hoe belangrijk
het is om juist die halve tiende te vinden in de kwalificatie.
Vanaf de eerste vrije training moeten we dus ook al aan de slag om
zo efficiënt mogelijk te werk te gaan. Je moet zo snel mogelijk de
goede richting uitgaan, om het gehele plaatje van de afstelling
goed te krijgen.” "In de fabriek van het team wordt er tijdens zo'n
raceweekend veel verzameld qua data en de conclusie daarvan wordt
gebruikt om de volgende dag weer een betere afstelling te vinden.
Je hebt drie aspecten, de set up van de engineers, driving tools
van de performance engineer (zij geven per bocht input wat je op je
stuur moet veranderen, waardoor je stabieler en harder door de
bocht komt red) en het rijdersgedeelte. Die drie aspecten moet je
zien samen te brengen. Mijn rol is om met alle drie de partijen
samen een richting uit te gaan, en dus synergie te brengen in het
gehele plaatje." "Dat proces verloopt in drie stappen. Wat moet de
rijder doen? Hoe gaat de auto daarop reageren of wat hebben we
nodig van de auto? En hoe kunnen we dit uiteindelijk samen brengen?
Dat zijn de drie stappen in het proces." Max Verstappen Een proces
dat eenvoudig te omschrijven is, maar logischerwijs niet zo
eenvoudig is om perfect uit te voeren. "Het is een proces dat niet
zo makkelijk verloopt doordat je hebt te maken met meerdere
inzichten en ook iedere coureur weer anders is. Dus moet je het
proces ook bij iedere coureur aanpassen. Iedere coureur heeft zijn
eigen aanpak en daarom verschilt het per coureur enorm van hoe een
proces eruit ziet. Wanneer ik op de huidige grid bijvoorbeeld kijk
naar Max Verstappen, voelt hij zelf voor 99% aan wat hij nodig
heeft en weet hij dus zelf aan te geven wat er moet gebeuren." "Hij
is daar heel makkelijk in en daarom is hij ook zelf een heel
makkelijk persoon om mee samen te werken voor een team. Ze hoeven
namelijk alleen maar te doen wat hij wil en dan komt het goed. Dat
geldt niet voor iedere coureur en dan ontstaat er soms wat frictie
tussen de coureur en het team. Tijdens raceweekenden waar men een
slechte vrije training meemaakt bij een team, zie je dat terug aan
het feit dat iemand als Verstappen het team uiteindelijk toch de
goede kant weet op te sturen. Dat is dus waarin sommige coureurs
ook van elkaar verschillen, omdat het voor veel coureurs juist
andersom ligt. Zij hebben meer de input van de engineers nodig in
plaats van dat ze de engineers de juiste input kunnen geven."
