Tsunoda deelt zeer opvallend verhaal over toegang tot Las Vegas

De laatste triple header van het seizoen is aangebroken, met de
Grand Prix van Las Vegas als de eerste stop van het veelbelovende
drieluik. De Verenigde Staten is met maar liefst drie races prima
vertegenwoordigd op de kalender en, ondanks dat niet iedereen daar
echt over te spreken is, brengt dat in de voorbereidingen op zo'n
weekend wel voordelen met zich mee. Alle benodigde reisdocumenten
zouden, vooral gezien de Grand Prix die enkele weken geleden in
Austin verreden werd, al dikwijls op orde moeten zijn. Toch verliep
het voor Yuki Tsunoda niet al te soepel toen hij op het vliegveld
aankwam. De Japanner laat in gesprek met onder meer RacingNews365
namelijk weten dat het betreden van de Verenigde Staten ditmaal
allesbehalve makkelijk was. "Gelukkig lieten ze me wel door na een
aantal discussies. Althans, het waren heel veel discussies. Maar ik
werd bijna terug naar huis gestuurd! Maar uiteindelijk is alles
toch goed gekomen en gelukkig ben ik nu op het circuit."  "Ik had
mijn visa en alle andere documenten gewoon compleet en dat was de
afgelopen drie races natuurlijk gewoon hetzelfde. Ik had er die
eerste keer (in Austin, red.) ook geen problemen mee, dus het was
vreemd dat ik hier wel tegen werd gehouden en eerst in discussie
moest gaan. Gelukkig duurde het maar een uur en geen twee of drie,
maar het reizen duurt zo ineens wel een stuk langer. Dat is gek,
want het is niet de eerste keer dat we hier komen dit jaar. Ik hoop
in ieder geval dat het in de toekomst wat soepeler verloopt."  Maar
wat is er dan precies gebeurd? Tsunoda schetst de situatie. "Mijn
fysiotherapeut reist met mij mee, dus die was er wel bij. Maar als
je door de douane heen moet, doe je dat natuurlijk alleen. De
mensen van de grenscontrole zette me in een aparte kamer en
vervolgens hadden we een heel gesprek. Ik heb wel gevraagd of ik
iemand bij dat gesprek mocht hebben, zodat ik iets beter uit kon
leggen wie ik ben en wat ik kom doen, maar dat was niet toegestaan.
Ik mocht zelfs geen telefoontje plegen." "Ik wilde iemand van het
team bellen, of van de Formule 1, en om hulp vragen, maar in die
kamers kan je helemaal niks. Ik had mijn pyjama ook aan, dus ik zag
er helemaal niet uit als een Formule 1-coureur! Maar ik weet vrij
zeker dat de douanier het wel wist, want hij vroeg me zelfs naar
mijn salaris. Maar dat voelt toch oncomfortabel. Ik kon niet echt
iets zeggen, maar stond wel onder druk. Ik was bang dat ik in de
problemen zou komen als ik teveel zou zeggen, maar ik hoop gewoon
dat alles nu opgelost is."