Hoe Verstappen zijn Red Bull-teamgenoten radeloos achterliet
Het is na al die jaren geen geheim meer dat Max Verstappen het zijn
teamgenoten ontzettend lastig maakt. In gevechten op de baan is de
Nederlander hen vaak al te slim af, maar ook de statistieken liegen
er niet om: Verstappen doet het ook over langere perioden een stuk
beter dan zijn teamgenoten, vooral de laatste jaren. Toch begon
het al in zijn tijd bij Toro Rosso, waar Verstappen het in 2015 en
de eerste vier races van 2016 opnam tegen Carlos Sainz. Beide heren
begonnen als rookies en gingen grotendeels gelijk op: in 2015 trok
Sainz net aan het langste eind in de kwalificaties (10-9 voor de
Spanjaard), maar Verstappen kwam met 7-10 toch vaker als spekkoper
over de finish. In dat jaar pakte Verstappen 49 punten, wat
tegenover de 18 van Sainz toch een aardig verschil was. Toch
weerspiegelen de statistieken in dit geval niet de volledige
situatie, want de beide heren gingen in 2015 vrijwel nek aan nek.
Sainz kampte vaker met technische mankementen en viel daardoor ook
regelmatig uit, waardoor Verstappen sowieso een voorsprong had wat
punten betreft. Verstappen verslindt zijn teamgenoten Vanaf dat
punt kreeg Verstappen de smaak echter te pakken. Dat zag men bij
Red Bull ook en dus werd besloten de Nederlander na de eerste vier
races van 2016 al te promoveren. Hij kwam daarmee naast Daniel
Ricciardo te rijden, die het Verstappen in zijn eerste seizoen als
Red Bull-coureur nog aardig lastig wist te maken. Over zeventien
races trok Ricciardo tijdens de kwalificatie én de race aan het
langste eind, met 11-6 in de kwalificaties en 10-7 tijdens de
races. Wat polepositions, podiums en overwinningen betreft gingen
de heren daarentegen wel gelijk op, en met 220 punten voor
Ricciardo tegenover 191 voor Verstappen was ook dat verschil niet
verbazingwekkend groot. Dat de beide heren aan elkaar gewaagd
waren is dus wel duidelijk, maar in 2017 en 2018 zouden de rollen
om worden gedraaid. Met 7-13 in de kwalificaties en 9-11 in de
races in 2017 en 7-14 in de kwalificaties en 5-14 in de races in
2018 trok Verstappen telkens aan het langste eind in de strijd met
Ricciardo, al scoorde hij door technisch malheur enkel in 2018 meer
punten dan de Australiër. Die ommekeer zou uiteindelijk ook een rol
spelen in Ricciardo's vertrek bij Red Bull, waardoor de
Oostenrijkse renstal op zoek moest naar een nieuwe teamgenoot voor
Verstappen. Die dachten ze gevonden te hebben in Pierre Gasly, maar
in twaalf races werd de Fransman zowel tijdens de kwalificaties als
in de races met 1-11 verslagen door Verstappen. Gasly was
consistent genoeg en finishte negen van de twaalf races in de
punten, maar het was niet genoeg om Verstappen bij te houden. Zijn
vervanger, Alex Albon, hield het iets langer vol naast Verstappen,
maar deed het niet zozeer beter dan Gasly. In 2019 kwam de Thaise
Brit over negen races met 1-8 in de kwalificaties en 4-5 in de
races nog enigszins tekort op Verstappen, al zat het qua punten wel
dichter bij elkaar (76 voor Albon, 97 voor Verstappen). In 2020
zagen de statistieken er echter heel anders uit: met 0-17 in de
kwalificaties en 5-12 in de races kwam Albon flink tekort ten
opzichte van Verstappen. Hij werd eind 2020 de deur gewezen en in
2021 was het de beurt aan Sergio Perez. Hoe dat af is gelopen is
inmiddels wel bekend, maar de cijfers logen er vanaf begin af aan
al niet over. Met 2-20 in de kwalificaties en 3-19 in de races was
Verstappen een aanzienlijk stuk sterker dan Perez in 2021 en die
statistieken werden er in de jaren die volgden niet beter op. 1-23
voor Verstappen in kwalificaties én races in 2024 was voor Red Bull
de druppel en dus werd Perez na dat seizoen de deur gewezen. Red
Bull-dilemma Het moge dus wel duidelijk zijn: het is geen
makkelijke opgave om het als teamgenoot tegen Verstappen op te
nemen. De Nederlander is de afgelopen jaren alleen nog maar sterker
geworden en blijft alsmaar beter presteren, tot op het punt dat men
bij Red Bull nu zelfs benadrukt dat de verwachtingen voor zijn
teamgenoot wat coulanter zijn dan voorheen. Het doel is niet langer
om Verstappen te verslaan, maar om je eigen seizoen af te werken en
je vooral niet gek te laten maken door die razendsnelle
Nederlander. Want de statistieken liegen er niet om: als Verstappen
eenmaal op zijn plek zit, is geen enkele teamgenoot nog in staat
hem het vuur nog aan de schenen te leggen. Sainz wist zich bij Toro
Rosso nog goed staande te houden naast de Nederlander, maar het
valt te beargumenteren dat de context daar ook een rol in speelde.
Naast de ervaren Ricciardo had Verstappen het in eerste instantie
ook niet makkelijk, maar toch duurde het maar één seizoen tot de
inmiddels viervoudig wereldkampioen op het niveau van zijn ervaren
teamgenoot zat. Verstappen heeft in zijn tien jaar als Formule
1-coureur in ieder geval drie van zijn vijf teamgenoten
'verslonden' en het de overige twee knap lastig gemaakt. In 2025 is
het de beurt aan rookie Liam Lawson, maar, zoals door Red Bull al
vaker herhaald is: het doel is niet om Verstappen te verslaan. Het
zou simpelweg gekkenwerk zijn om de jonge Nieuw-Zeelander met dat
haast onmogelijke doel op pad te sturen, wetende dat de
statistieken van zijn voorgangers er zo uitzien. Red Bull kijkt dus
tegen een opmerkelijke situatie aan, maar één ding is daarin wel
zeker: Verstappen is haast onverslaanbaar. Dat is een zegen en een
vloek in één. Check de uitslagen van de onderlinge duels in de
tabel hieronder. Let op: alle uitslagen per jaar zijn bij elkaar
opgeteld, dus de onderstaande statistieken gelden voor de volledige
periode als teamgenoten. Onderlinge duels per teamgenoot
teamgenoten ontzettend lastig maakt. In gevechten op de baan is de
Nederlander hen vaak al te slim af, maar ook de statistieken liegen
er niet om: Verstappen doet het ook over langere perioden een stuk
beter dan zijn teamgenoten, vooral de laatste jaren. Toch begon
het al in zijn tijd bij Toro Rosso, waar Verstappen het in 2015 en
de eerste vier races van 2016 opnam tegen Carlos Sainz. Beide heren
begonnen als rookies en gingen grotendeels gelijk op: in 2015 trok
Sainz net aan het langste eind in de kwalificaties (10-9 voor de
Spanjaard), maar Verstappen kwam met 7-10 toch vaker als spekkoper
over de finish. In dat jaar pakte Verstappen 49 punten, wat
tegenover de 18 van Sainz toch een aardig verschil was. Toch
weerspiegelen de statistieken in dit geval niet de volledige
situatie, want de beide heren gingen in 2015 vrijwel nek aan nek.
Sainz kampte vaker met technische mankementen en viel daardoor ook
regelmatig uit, waardoor Verstappen sowieso een voorsprong had wat
punten betreft. Verstappen verslindt zijn teamgenoten Vanaf dat
punt kreeg Verstappen de smaak echter te pakken. Dat zag men bij
Red Bull ook en dus werd besloten de Nederlander na de eerste vier
races van 2016 al te promoveren. Hij kwam daarmee naast Daniel
Ricciardo te rijden, die het Verstappen in zijn eerste seizoen als
Red Bull-coureur nog aardig lastig wist te maken. Over zeventien
races trok Ricciardo tijdens de kwalificatie én de race aan het
langste eind, met 11-6 in de kwalificaties en 10-7 tijdens de
races. Wat polepositions, podiums en overwinningen betreft gingen
de heren daarentegen wel gelijk op, en met 220 punten voor
Ricciardo tegenover 191 voor Verstappen was ook dat verschil niet
verbazingwekkend groot. Dat de beide heren aan elkaar gewaagd
waren is dus wel duidelijk, maar in 2017 en 2018 zouden de rollen
om worden gedraaid. Met 7-13 in de kwalificaties en 9-11 in de
races in 2017 en 7-14 in de kwalificaties en 5-14 in de races in
2018 trok Verstappen telkens aan het langste eind in de strijd met
Ricciardo, al scoorde hij door technisch malheur enkel in 2018 meer
punten dan de Australiër. Die ommekeer zou uiteindelijk ook een rol
spelen in Ricciardo's vertrek bij Red Bull, waardoor de
Oostenrijkse renstal op zoek moest naar een nieuwe teamgenoot voor
Verstappen. Die dachten ze gevonden te hebben in Pierre Gasly, maar
in twaalf races werd de Fransman zowel tijdens de kwalificaties als
in de races met 1-11 verslagen door Verstappen. Gasly was
consistent genoeg en finishte negen van de twaalf races in de
punten, maar het was niet genoeg om Verstappen bij te houden. Zijn
vervanger, Alex Albon, hield het iets langer vol naast Verstappen,
maar deed het niet zozeer beter dan Gasly. In 2019 kwam de Thaise
Brit over negen races met 1-8 in de kwalificaties en 4-5 in de
races nog enigszins tekort op Verstappen, al zat het qua punten wel
dichter bij elkaar (76 voor Albon, 97 voor Verstappen). In 2020
zagen de statistieken er echter heel anders uit: met 0-17 in de
kwalificaties en 5-12 in de races kwam Albon flink tekort ten
opzichte van Verstappen. Hij werd eind 2020 de deur gewezen en in
2021 was het de beurt aan Sergio Perez. Hoe dat af is gelopen is
inmiddels wel bekend, maar de cijfers logen er vanaf begin af aan
al niet over. Met 2-20 in de kwalificaties en 3-19 in de races was
Verstappen een aanzienlijk stuk sterker dan Perez in 2021 en die
statistieken werden er in de jaren die volgden niet beter op. 1-23
voor Verstappen in kwalificaties én races in 2024 was voor Red Bull
de druppel en dus werd Perez na dat seizoen de deur gewezen. Red
Bull-dilemma Het moge dus wel duidelijk zijn: het is geen
makkelijke opgave om het als teamgenoot tegen Verstappen op te
nemen. De Nederlander is de afgelopen jaren alleen nog maar sterker
geworden en blijft alsmaar beter presteren, tot op het punt dat men
bij Red Bull nu zelfs benadrukt dat de verwachtingen voor zijn
teamgenoot wat coulanter zijn dan voorheen. Het doel is niet langer
om Verstappen te verslaan, maar om je eigen seizoen af te werken en
je vooral niet gek te laten maken door die razendsnelle
Nederlander. Want de statistieken liegen er niet om: als Verstappen
eenmaal op zijn plek zit, is geen enkele teamgenoot nog in staat
hem het vuur nog aan de schenen te leggen. Sainz wist zich bij Toro
Rosso nog goed staande te houden naast de Nederlander, maar het
valt te beargumenteren dat de context daar ook een rol in speelde.
Naast de ervaren Ricciardo had Verstappen het in eerste instantie
ook niet makkelijk, maar toch duurde het maar één seizoen tot de
inmiddels viervoudig wereldkampioen op het niveau van zijn ervaren
teamgenoot zat. Verstappen heeft in zijn tien jaar als Formule
1-coureur in ieder geval drie van zijn vijf teamgenoten
'verslonden' en het de overige twee knap lastig gemaakt. In 2025 is
het de beurt aan rookie Liam Lawson, maar, zoals door Red Bull al
vaker herhaald is: het doel is niet om Verstappen te verslaan. Het
zou simpelweg gekkenwerk zijn om de jonge Nieuw-Zeelander met dat
haast onmogelijke doel op pad te sturen, wetende dat de
statistieken van zijn voorgangers er zo uitzien. Red Bull kijkt dus
tegen een opmerkelijke situatie aan, maar één ding is daarin wel
zeker: Verstappen is haast onverslaanbaar. Dat is een zegen en een
vloek in één. Check de uitslagen van de onderlinge duels in de
tabel hieronder. Let op: alle uitslagen per jaar zijn bij elkaar
opgeteld, dus de onderstaande statistieken gelden voor de volledige
periode als teamgenoten. Onderlinge duels per teamgenoot
