Bizar maar waar: De kortste Formule 1-carrière ooit!

Op de avond van 10 februari 2005 gaat de Mexicaan Mario Dominguez
ongetwijfeld lekker slapen in de wetenschap dat hij een dag later
zijn F1-debuut gaat maken tijdens een Jordan-testdag op het circuit
van Silverstone. En inderdaad, een dag later stapt hij in zijn
speciaal voor hem geschuimde stoeltje, dan nog in de
veronderstelling dat hij kanshebber is op een racezitje voor het
nieuwe seizoen. Hij moet de dag delen met Tiago Monteiro en Narain
Karthikeyan, die ook kans maken op het zitje. De run voor Dominguez
staat gepland voor de middag, maar de omstandigheden zijn Britser
dan Brits. Na één langzame installation lap keert hij terug en zit
zijn F1-carrière erop. Mist en regen volgen op langdurige
reparatiewerkzaamheden en maken dat de traumahelikopter niet kan en
mag opstijgen en dat er dus niet gereden wordt. Een nieuwe testkans
komt er op korte termijn niet. In de weken daarna onderhandelen de
drie coureurs allemaal met Jordan, waarbij Monteiro en Karthikeyan
opeens met meer geld op de proppen komen. Het geboden bedrag van de
achterban van Dominguez is dan enkel nog voldoende voor een jaartje
als reservecoureur. De sponsoren van Dominguez willen datzelfde
bedrag echter niet meer ophoesten als het slechts om een bijrol
gaat en daarmee is de F1-carrière na amper vijf gereden kilometers
voorbij. Eén en ander maakt daarbij overigens wel de weg vrij voor
het Nederlandse autosporttalent Robert Doornbos, die de rol van
reservecoureur op zich neemt, totdat hij later dat jaar als
racecoureur in mag stappen bij Minardi ter vervanging van Patrick
Friesacher. Foto hieronder: Dominguez twee jaar later in actie voor
A1 Team Mexico.