Radicale veranderingen eerste Ferrari Hamilton blootgelegd

Dat deze auto meer is dan een directe doorontwikkeling van de auto
van 2024, wordt duidelijk als we opmerken dat de nieuwe auto aan de
voorkant gebruik maakt van een pull rod wielophanging in plaats van
de push rod ophanging van vorig jaar. Daarmee wordt het concept
radicaal omgegooid en dat in het laatste jaar van deze technische
reglementen. De engineers, onder leiding van Technical Director
Loic Serra, zijn dus heel zeker van het effect van deze
aanpassingen. Niet alleen moet het de dynamische grip ten goede
komen, het moet er ook voor zorgen dat de luchtstroom richting de
sidepods beter gemanaged wordt. Het is een aanpassing die Ferrari
al lang in de koker had zitten, feitelijk zelfs al begin vorig jaar
toen duidelijk werd wat de bijeffecten van ground effect auto's
zijn, namelijk dat onderstuur en porpoising bij een lage rijhoogte
altijd op de loer liggen. En die lage rijhoogte is nodig om het
maximale uit het aerodynamische concept te halen. Toen heeft men
geoordeeld dat het eerst zaak was om die facetten onder controle te
krijgen, alvorens men een volgende complicerende factor toevoegt,
een stap die nu dus wel wordt gezet. Kleine revoluties Op het
eerste oog lijkt er aan het centrale deel van de auto weinig te
zijn veranderd voor wat betreft de vormgeving en de sidepods. Onder
het bodywork gaan juist hier kleine revoluties schuil voor wat
betreft het (compact) verpakken van alle interne onderdelen als ook
de water- en vloeistofleidingen. De inlaten van de sidepods zijn
wat van de vuile lucht van de voorwielen af gericht. 
Tegelijkertijd zien we dat het gebied rond de achteras compacter is
vormgegeven, iets waar men in is geslaagd door een kortere
versnellingsbak te implementeren en de wielbasis zo kort mogelijk
te houden binnen de gegeven reglementen. De onderkant van de auto
is echter het meest beïnvloed door de nieuw vormgegeven
voorwielophanging. Het volume van de diverse Venturi-kanalen is
flink op de schop gegaan, met ten minste twee doelen: het enerzijds
creëren van optimale downforcelevels voor een goed uitgebalanceerde
auto en anderzijds het reguleren van de druk onder de auto om zo de
risico's op porpoising tot een minimum te beperken. Samengevat: het
lijkt erop dat elke factor die als beperkend werd gezien op de auto
van 2024 is geëvalueerd en onder handen is genomen zonder de sterke
punten van de vorige auto daar direct mee te beïnvloeden.