De eerste cruciale wijzigingen aan de Ferrari van Hamilton uitgelegd

De vorm van de SF-25 wijst op een project dat nauw aansluit bij het
vorige, maar de individuele details van deze auto wijzen juist op
een revolutie. Al is dat niet zozeer in het concept te zien, maar
vooral in de doelstellingen die zijn vastgesteld. Daarmee willen we
zeggen dat de toepassing van de pull rod-ophanging aan de voorzijde
zeker het meest zichtbare element is.  Het doel van deze radicale
verandering ten opzichte van de SF-24 is niet alleen om de
aerodynamische balans van de auto te verbeteren, maar met het pull
rod-systeem wordt er ook geprobeerd om meer energie in de banden te
krijgen. Daardoor is de SF-25 effectiever dan de SF-24 in de
kwalificatie en is het doel om vooral een meer 'solide' voorkant te
krijgen. Daar moet aan worden toegevoegd dat de voorwielophanging
op het eerste gezicht niet extreem lijkt te zijn in de geometrie,
maar in werkelijkheid zijn er details die aangeven hoe diepgaand de
studie was. Daarbij wordt er gewezen naar de bovenste wishbone, die
in de startconfiguratie niet sterk hellend is, vergeleken met die
van de McLaren MCL39. Daarbij bevindt het achterste pick up point
zich ter hoogte van de pull rod-tuimelaar. Deze is afneembaar en
vooral zeer ver naar beneden doorgetrokken, waardoor een lager pick
up point in het chassis wordt verborgen. Het is ook interessant om
te zien dat de onderste wishbone ook een pick up point heeft dat
wordt gekenmerkt door een soort winglet voor de opwaartse druk van
de luchtstroom naar de sidepods. Daarbij is dus het doel om een
stabielere voorkant te krijgen. De eerder genoemde zoektocht naar
performance is in lijn met de doelstellingen van andere elementen,
zoals in het geval van de cockpit. Die is meer gecentreerd ten
opzichte van de twee assen, waarbij de voorwielen verder naar voren
zijn in vergelijking met de SF-24. Zo wordt de directe stroom naar
de sidepods niet verstoord. Dat wordt gekenmerkt door een algehele
verminderde verticale doorsnede en een rechtlijnig verlaagd
bovenprofiel. Tekst loopt door onder de foto. Performance Als je je
aandacht verlegt naar de achterkant van de auto, zie je hoe de
haaienvin op de motorkap wordt gekenmerkt door een
'zaagtandprofiel'. In werkelijkheid is dit het gevolg van de keuze
van de aerodynamici om niet één enkele kieuw langs het bovenste
profiel van de motorkap te maken, maar eerder een meervoudige reeks
openingen die de stroom van uitgaande warme lucht onder het
hoofdvlak van de vleugel leiden. Het is ook goed om te benadrukken
dat de centrale positie van de cockpit veel verder van de vooras
zit dan bij de Mercedes W15 waarmee hij (Lewis Hamilton, red.)
vorig jaar reed. Dat zou het kenmerk van de SF-25 kunnen zijn dat
Hamilton, maar ook Charles Leclerc, het meest waarderen. De
algehele aanpak van dit project heeft maar één doel: prestaties.
Dat bevestigde Leclerc tijdens de persconferentie na de shakedown. 
Sinds de introductie van de huidige reglementen is het vertrouwen
van de coureur in de auto, het hebben van een auto die precies de
bocht ingaat, zich voorspelbaar gedraagt, maar ook scherp van
richting verandert, de sleutel tot succes geweest. De SF-25 lijkt
te zijn ontworpen met dit in gedachten.