McLaren baart opzien met uitleg na moeder aller teamorders
De McLaren's komen bloedsnel uit de wintertest, maar men is onzeker
over de betrouwbaarheid. Dus krijgen de coureurs de opdracht dat ze
vanaf de eerste startrij tot aan de eerste bocht met elkaar mogen
racen. Diegene die als eerste bocht één induikt, mag de race
winnen. Door niet met elkaar het gevecht aan te gaan, wordt het
materiaal gespaard, zo luidt de gedachte. En die gedachte pakt goed
uit, zeker als achter het tweetal Michael Schumacher wegvalt met
technische problemen. Mika Hakkinen leidt de race, vóór David
Coulthard, totdat tot de verrassing van velen, waaronder ook
McLaren zelf, Hakkinen de pits opzoekt. Het team staat niet klaar
en dus rijdt Hakkinen door, maar de leiding is hij kwijt. De
reguliere pitstops moeten dan nog uitgevoerd worden. Met de
filosofie dat de leider in de eerste bocht de race mag winnen,
krijgt Coulthard de opdracht om Hakkinen voorbij te laten. De Schot
gaat op startfinish opzichtig van het gas en geeft de leiding, en
daarmee de overwinning, nota bene in de eerste race van het jaar,
aan zijn teamgenoot. Er wordt met verbazing gereageerd op de
teamorder. Het publiek voelt zich bestolen, terwijl de FIA de zaak
onderzoekt en laat weten dat soortgelijke toekomstige
gebeurtenissen mogelijk tot straffen kunnen leiden voor het in
diskrediet brengen van de competitie. Maar wat ging er nou mis bij
die allesbepalende pitstop die geen pitstop bleek te zijn? Hakkinen
zou verklaren dat hij toch echt meende de call voor een pitstop
gehoord te hebben over de boordradio, maar duidelijk was dat die
call dus niet van het team af kwam. Jaren later zou de toenmalige
teambaas Ron Dennis uitleggen dat vermoedelijk een fan had
ingebroken op de radiofrequentie die door het team werd gebruikt en
dat dat de oorzaak was van alle consternatie en dus ook van de
gewraakte teamorder.
over de betrouwbaarheid. Dus krijgen de coureurs de opdracht dat ze
vanaf de eerste startrij tot aan de eerste bocht met elkaar mogen
racen. Diegene die als eerste bocht één induikt, mag de race
winnen. Door niet met elkaar het gevecht aan te gaan, wordt het
materiaal gespaard, zo luidt de gedachte. En die gedachte pakt goed
uit, zeker als achter het tweetal Michael Schumacher wegvalt met
technische problemen. Mika Hakkinen leidt de race, vóór David
Coulthard, totdat tot de verrassing van velen, waaronder ook
McLaren zelf, Hakkinen de pits opzoekt. Het team staat niet klaar
en dus rijdt Hakkinen door, maar de leiding is hij kwijt. De
reguliere pitstops moeten dan nog uitgevoerd worden. Met de
filosofie dat de leider in de eerste bocht de race mag winnen,
krijgt Coulthard de opdracht om Hakkinen voorbij te laten. De Schot
gaat op startfinish opzichtig van het gas en geeft de leiding, en
daarmee de overwinning, nota bene in de eerste race van het jaar,
aan zijn teamgenoot. Er wordt met verbazing gereageerd op de
teamorder. Het publiek voelt zich bestolen, terwijl de FIA de zaak
onderzoekt en laat weten dat soortgelijke toekomstige
gebeurtenissen mogelijk tot straffen kunnen leiden voor het in
diskrediet brengen van de competitie. Maar wat ging er nou mis bij
die allesbepalende pitstop die geen pitstop bleek te zijn? Hakkinen
zou verklaren dat hij toch echt meende de call voor een pitstop
gehoord te hebben over de boordradio, maar duidelijk was dat die
call dus niet van het team af kwam. Jaren later zou de toenmalige
teambaas Ron Dennis uitleggen dat vermoedelijk een fan had
ingebroken op de radiofrequentie die door het team werd gebruikt en
dat dat de oorzaak was van alle consternatie en dus ook van de
gewraakte teamorder.
