Spotgoedkoop F1-team laat wereld versteld staan met weergaloze dubbelzege

2008 was een erg slecht jaar. Niet alleen voor de Formule 1, maar
voor de hele wereld. De mondiale economie stortte volledig in, met
banken die ondergingen en hele landen die failliet verklaard
werden. En maar weinig landen werden zo hard getroffen als Japan.
Voor een Japans bedrijf als Honda was het dan ook onvermijdelijk
dat er lastige keuzes gemaakt moesten worden. In die tijd was
racen, en specifiek de Formule 1, nog lang niet zo winstgevend als
tegenwoordig. Het winnende team zou misschien quitte spelen, en
zelfs dat was niet gegarandeerd. In een wereldwijde financiële
crisis kun je je dat niet veroorloven. En dus maakte Honda de keuze
om hun Formule 1-team op te doeken. Maar daar was niet iedereen het
mee eens. Al helemaal teambaas Ross Brawn niet. Brawn was een
legende van de sport en had ongekende successen meegemaakt met
Ferrari en Benetton. Hij wilde het team koste wat kost in leven
houden, want de ontwikkeling van de auto van 2009 was al begonnen.
Daarom besloot hij het team zelf over te nemen van Honda. De totale
afkoopsom? Het symbolische bedrag van 1 pond. Brawn GP was geboren.
Goodwill van de rest Dat is allemaal leuk en aardig, maar het is
één ding om een Formule 1-team te hebben. Om het ook daadwerkelijk
succesvol te maken... dat is een heel ander verhaal. Gelukkig voor
Brawn was de rest van de Formule 1 hen gunstig gezind. Alle andere
teams wilden heel graag zien dat het team in leven bleef in deze
moeilijke tijd. Een motorleverancier werd in Mercedes snel genoeg
gevonden en ook de FIA keurde hun deelname goed. Er hing oprechte
opluchting in de paddock. Dit was een leuk, ambitieus team, een
echte underdog en iedereen was blij dat ze erbij konden blijven.
Wat niemand op dat moment wist, zelfs de mensen van Brawn zelf
niet, was dat dit team niet alleen een belangrijk stukje van de
puzzel had gevonden. Zij hadden een volledig andere puzzel
aangetroffen die de andere teams nog helemaal niet hadden gezien.
Ze hadden niet alleen een belangrijk stukje op de juiste plek
gelegd, ze hadden de volledige oplossing gevonden. Brawn had aan
een onderdeel gewerkt dat voor de rest nog volledig in schaduwen
gehuld was.  En dit team zou een ontzettend felle schijnwerper erop
richten. Maas in de wet Verborgen onder het bodywork van een
Formule 1-auto zit een onderdeel dat de 'diffuser' heet. Simpel
gezegd is dit het element van de vloerplaat dat bepaalt hoe de
lucht onder de auto loopt door middel van gaten en richels. Hoe
beter die lucht loopt, hoe meer downforce de vloer genereert en hoe
sneller de auto gaat. Om dit allemaal eerlijk te houden, bepaalde
de FIA waar de diffuser precies mag zitten en hoe groot dat deel
mag zijn. Maar Honda had een maas in de wet ontdekt. De regels van
de FIA sloegen alleen op de diffuser in de vloer, maar er stond
niets over de verticale onderdelen van de bodemplaat. Door in die
verticale delen ook gaten te boren, kon de diffusor in feite
uitgebreid worden naar hele andere delen van de auto en daardoor
heel erg veel extra downforce genereren. Dus dat was precies wat
Brawn deed. Het werd de dubbele diffuser genoemd en het werkte
ongekend goed. Tijdens de testdagen voor het seizoen reed
Brawn-coureur Jenson Button de snelste tijd. Bijna een seconde
sneller dan de Ferrari die een jaar eerder nog kampioen bij de
constructeurs was. En ineens verdween al die goodwill van de andere
teams als sneeuw voor de zon. Een protest werd aangetekend bij de
FIA en in afwachting van die uitspraak reisde de volledige Formule
1 af naar Australië voor de openingsrace van het seizoen.
Dominantie 29 maart 2009. De Grand Prix van Australië. Drie dagen
eerder heeft de FIA besloten dat de auto van Brawn legaal is en het
team mee mag doen aan de race. Dit tot grote woede van de rest van
de grid. En die woede zou alleen maar toenemen. In de kwalificatie
zette Button een poletijd neer die drie tienden sneller was dan
teamgenoot Rubens Barrichello en zes tienden sneller dan de
eerstvolgende auto, de Red Bull van Sebastian Vettel. Slechts een
paar rondes na de start stond Button al vier seconden voor op de
rest van het veld. Barrichello maakte een fout bij de start en was
veroordeeld tot een inhaalrace, maar dat leverde hem niet al te
veel problemen op. De concurrentie deed wat ze konden, maar zonder
succes. Ferrari, Red Bull en McLaren konden niets inbrengen tegen
de ongelofelijke macht van de Brawn GP. En toen na 58 rondes de
finishvlag viel, waren het Button en Barrichello die met een
1-2-finish als eerste over de lijn gingen. Het was ongekend. Een
team dat drie maanden eerder nog niet eens bestond, dat dreigde te
verdwijnen door een financiële ramp die de wereld in ruim een eeuw
niet meer had meegemaakt, een team dat alleen kon overleven door de
goede wil van de rest van de sport... dat team had zojuist de
volledige grid gedeclasseerd. En het zou niet de laatste keer zijn.
Brawn won zes van de eerste zeven races en haalde uiteindelijk de
titel binnen bij de coureurs en de constructeurs. En dat begon
allemaal op deze dag zestien jaar geleden.