Controversiële crashes Senna en Prost leiden tot totale F1-chaos in Japan

We schrijven het jaar 1989. De titelstrijd gaat tussen
McLaren-teamgenoten Ayrton Senna en Alain Prost, met een voorsprong
van zestien punten voor de laatstgenoemde coureur als het circus in
Japan arriveert. Het gaat om de voorlaatste race en Senna moet de
achterstand drastisch verkleinen om de strijd te verlengen tot de
afsluitende Grand Prix in Australië. Senna deed in de kwalificatie
wat hij moest doen door oppermachtig poleposition te pakken. Prost
had echter zijn setup volledig op de race ingezet, waarna hij bij
de start Senna direct passeerde. De Fransman kon zodoende een
comfortabele voorsprong opbouwen, ook omdat Senna twee seconden
extra verloor bij een langzame pitstop. Op zijn nieuwe set banden
begon Senna wel in te lopen op zijn rivaal. Een intrigerende strijd
zou volgen. Prost beschikte over meer topsnelheid, waardoor Senna
in eerste instantie geen inhaalactie kon plaatsen. De Braziliaan
probeerde het in de 47e ronde alsnog in de chicane voor
start/finish, maar Prost gooide de deur dicht met een verdedigende
manoeuvre. De welbekende touché die daarop volgde, leidde tot twee
McLarens naast de baan en een uitvalbeurt van Prost, die dacht dat
hij de wereldtitel binnen had en dus uitstapte. Senna zwaaide
echter wanhopig naar de marshalls, die hem uiteindelijk via de
escape road weer de baan op duwde. De coureur herstartte zijn
motor, maakte een pitstop voor een nieuwe voorvleugel en stormde
uiteindelijk nog naar de overwinning. De titelstrijd zou dan ook in
Australië beslist gaan worden, zo luidde de gedachte. Dat was
alleen buiten de FISA gerekend. De stewards diskwalificeerden Senna
direct na de race, omdat hij de chicane had gemist in zijn strijd
met Prost. Senna was des duivels en betichtte FISA-president
Jean-Marie Balestre ervan dat hij hoogstpersoonlijk Prost de titel
wilde schenken, waarna McLaren ook in beroep ging tegen het
besluit. Teambaas Ron Dennis stelde dat het team dat deed omdat ze
een zege waren verloren door het incorrect toepassen van de regels.
Financiële bonussen bleven namelijk uit. Het besluit bleef na een
zitting in Parijs toch staan. Sterker nog, McLaren moest een boete
van 100.000 dollar betalen en Senna ontving een voorwaardelijke
schorsing van zes maanden. Prost werd zo op zeer controversiële
wijze wereldkampioen en zou naar Ferrari overstappen, terwijl Senna
in een fikse ruzie met de FISA belandde. De chaos was compleet.
1990 Senna mocht na een bizarre periode in 1990 racen van de FISA
en was nu de coureur die op de wereldtitel afstevende. In Japan zou
het echter weer helemaal fout gaan tussen hem en Prost. Senna pakte
poleposition, maar moest ineens vanaf de vuile kant van het circuit
starten. Hij vond dat oneerlijk en tekende protest aan, iets wat
door Balestre werd afgewezen. Prost nam dus aan de schone kant
naast Senna plaats op de eerste startrij. Bij de start wist Prost
Senna ook daadwerkelijk te passeren. Senna liet dat alleen niet
zomaar gebeuren. De Braziliaan, vastbesloten om geen enkele kans
onbenut te laten, ging te hard de eerste bocht in en botste vol op
de binnenzijde van Prosts Ferrari, waardoor beide coureurs
uitvielen. De controversiële actie bezorgde Senna zijn tweede
wereldtitel. Sommigen zagen het als een bewuste actie. Nu was Prost
des duivels, want hij noemde de actie van Senna 'walgelijk' en zei
dat zijn rivaal 'een man zonder waarden' was. Prost overwoog zelfs
te stoppen, maar zou na pas aan het einde van 1993 zijn helm
definitief aan de wilgen hangen. In zijn laatste jaar won Prost nog
een titel, terwijl Senna zich in 1991 voor de derde keer tot
wereldkampioen kroonde.  Na zijn pensioen bouwde Prost een sterke
relatie op met Senna, die op 1 mei 1994 tragisch om het leven kwam
bij een zwaar ongeluk op Imola. Misschien is de rivaliteit tussen
Senna en Prost wel de grootste die de sport ooit gekend heeft,
inclusief controverse en chaos, maar vriendschap wint altijd.