Coronel vecht zich door loodzware Dakar-proef: "Zag er 5 of 6 op hun dak liggen!"
Voor Tim en Tom Coronel verliep de derde etappe relatief rustig,
zeker als je het vergelijkt met hun zware crash in de tweede proef.
De broers kwamen alleen ietsje te laat aan bij de start vanwege
nieuwe problemen, maar doorstonden de etappe verder vlekkeloos.
Toch was het geen makkelijke dag, vertelt Tom tegenover
RacingNews365. "Uiteindelijk hebben we de hele dag alleen maar in
het stof van anderen gereden", stelt Tom. "Eén voor één hebben we
de mensen achterin ingehaald, maar jezus mina, wat een hoop schade.
Ik denk dat ik er wel 5 of 6 op hun dak heb zien liggen. Niet
normaal. Maar uiteindelijk zijn we binnengekomen. Het was best wel
zwaar, 400 kilometer, met veel stenen." Zeker geen simpele opgave,
dus. "Dat was ook best wel heftig. Heel ruig terrein ook. Verder is
het allemaal wel goed gegaan. Eén klein waypointje moesten we heel
even zoeken, maar uiteindelijk wisten we wel waar die lag. Dat ging
eigenlijk redelijk snel. En oh ja, we hadden nog een lekke band op
50 kilometer voor de finish." "Ik dacht: laten we nou eens een keer
een dag hebben dat er niks gebeurt. Maar nee hoor, natuurlijk niet.
Vijftig kilometer voor de finish nog eventjes een lekke
linkerachterband. Toen kreeg ik hem niet van de velg af, omdat één
moer vast bleef zitten. Dat heeft ook vijf minuten te lang geduurd,
maar het is wat het is. We zijn binnen en beuken ons voorzichtig en
gestaag naar voren. Dat is uiteindelijk waar het om gaat." Petje af
voor de monteurs Tim komt ook aan het woord en prijst de monteurs
na hun reparaties. "Petje af voor de boys die de hele nacht hebben
doorgewerkt. Bizar, de halve auto is opnieuw opgebouwd. Normaal doe
je daar gedurende een jaar een paar maanden over, maar nu in één
nacht. En daarna de etappe ingegaan, best wel geconcentreerd,
allemaal omdat je achteraan start." "Dat weet je van tevoren en je
stelt je erop in, maar toch raak je gefrustreerd en wil je geen
risico's nemen. Het was stofhappen en hopen dat de wind af en toe
goed stond. We konden ze telkens één voor één binnenhalen. Het
parcours was best aardig kapot gereden, maar aan de andere kant
gingen we er goed doorheen." Het goede gevoel overheerst bij Tim.
"Lekker goed en gestaag naar voren, dat is waar het om gaat. De
etappe zelf was zand, stenen en allemaal vlaktes. Ook met de
navigatie een paar aparte dingetjes, maar Tom was de gehele dag
lekker scherp. We konden lekker doorstomen en dat heb je wel nodig.
Normaal zie je ook niks achter alle auto's in het stof, maar we
zijn binnen."
zeker als je het vergelijkt met hun zware crash in de tweede proef.
De broers kwamen alleen ietsje te laat aan bij de start vanwege
nieuwe problemen, maar doorstonden de etappe verder vlekkeloos.
Toch was het geen makkelijke dag, vertelt Tom tegenover
RacingNews365. "Uiteindelijk hebben we de hele dag alleen maar in
het stof van anderen gereden", stelt Tom. "Eén voor één hebben we
de mensen achterin ingehaald, maar jezus mina, wat een hoop schade.
Ik denk dat ik er wel 5 of 6 op hun dak heb zien liggen. Niet
normaal. Maar uiteindelijk zijn we binnengekomen. Het was best wel
zwaar, 400 kilometer, met veel stenen." Zeker geen simpele opgave,
dus. "Dat was ook best wel heftig. Heel ruig terrein ook. Verder is
het allemaal wel goed gegaan. Eén klein waypointje moesten we heel
even zoeken, maar uiteindelijk wisten we wel waar die lag. Dat ging
eigenlijk redelijk snel. En oh ja, we hadden nog een lekke band op
50 kilometer voor de finish." "Ik dacht: laten we nou eens een keer
een dag hebben dat er niks gebeurt. Maar nee hoor, natuurlijk niet.
Vijftig kilometer voor de finish nog eventjes een lekke
linkerachterband. Toen kreeg ik hem niet van de velg af, omdat één
moer vast bleef zitten. Dat heeft ook vijf minuten te lang geduurd,
maar het is wat het is. We zijn binnen en beuken ons voorzichtig en
gestaag naar voren. Dat is uiteindelijk waar het om gaat." Petje af
voor de monteurs Tim komt ook aan het woord en prijst de monteurs
na hun reparaties. "Petje af voor de boys die de hele nacht hebben
doorgewerkt. Bizar, de halve auto is opnieuw opgebouwd. Normaal doe
je daar gedurende een jaar een paar maanden over, maar nu in één
nacht. En daarna de etappe ingegaan, best wel geconcentreerd,
allemaal omdat je achteraan start." "Dat weet je van tevoren en je
stelt je erop in, maar toch raak je gefrustreerd en wil je geen
risico's nemen. Het was stofhappen en hopen dat de wind af en toe
goed stond. We konden ze telkens één voor één binnenhalen. Het
parcours was best aardig kapot gereden, maar aan de andere kant
gingen we er goed doorheen." Het goede gevoel overheerst bij Tim.
"Lekker goed en gestaag naar voren, dat is waar het om gaat. De
etappe zelf was zand, stenen en allemaal vlaktes. Ook met de
navigatie een paar aparte dingetjes, maar Tom was de gehele dag
lekker scherp. We konden lekker doorstomen en dat heb je wel nodig.
Normaal zie je ook niks achter alle auto's in het stof, maar we
zijn binnen."
