Norris herbeleeft winnen wereldtitel: "Toen leek alles heel lang te duren"

De strijd om de wereldtitel in 2025 was een van de spannendste van
de afgelopen jaren. Op het moment dat het F1-circus aankwam in Abu
Dhabi konden Lando Norris, Max Verstappen en Oscar Piastri nog
kampioen worden. Norris had, gezien zijn voorsprong, de beste
papieren en wist uiteindelijk precies genoeg te doen om tot
wereldkampioen gekroond te worden. Maar hoe heeft Norris de race
beleefd? De Brit geeft in LandoLOG , zijn reeks vlogs op YouTube,
een inkijkje in zijn gedachten. "Het was de week van het
belangrijkste moment in mijn leven, en ik wist eerlijk gezegd niet
hoe ik me moest gedragen. Ik wist niet of ik er enorm veel zin in
moest hebben of dat ik bang moest zijn. Ik kan me herinneren dat ik
enorm nerveus was, maar dat ben ik eigenlijk altijd voordat de
kwalificatie of race begint, dat is normaal." "Maar op het moment
dat ik in de auto stapte, was ik er eigenlijk gewoon klaar voor. Ik
voelde me ineens heel kalm. Het was gewoon één van die dagen. Al
wist ik diep van binnen wel dat dit het moment was waarop het moest
gebeuren." Herinneringen vliegen voorbij Die kalmte bleef ook op
het moment dat de lampen uitgingen, verklaart Norris: "Het voelde
oprecht als een 'gewone' race." Dat verdween echter tijdens de
absolute slotfase van de race, toen het kampioenschap binnen
handbereik was: "Op het moment dat er nog twee rondes te gaan
waren, leek alles ineens heel lang te duren." "Dat is het moment
waarop je aan van alles gaat denken: iedere schroef, elke bout,
ieder draadje. Ik begon me voor te stellen wat ieder onderdeel van
mijn auto op dat moment deed. Je komt op een punt waarop je denkt:
'wat kan er nu nog allemaal fout gaan?' Op het moment dat alles
goed gaat, ga je denken aan de kleine dingen." "Ik dacht aan mijn
eerste dag in een kart, ik herinnerde me dat ik op een klein
tennisveld stond en dat ik donuts ging draaien. Ik had lol.
Gedurende die laatste twee ronden dacht ik verder aan alle
raceklassen waarin ik heb gereden: Europese en internationale
kartwedstrijden, Formule 4, Ginetta's, Toyota Racing Series,
Formule 3, Formule 2 — allemaal heel vluchtig. De beelden kwamen
voorbij in mijn hoofd. En ondertussen moest ik natuurlijk wel de
auto op de baan houden." "Dat is hoe de laatste twee ronden
ongeveer gingen, tot ik in de laatste sector, bij het hotel,
aankwam. Ineens beeldde ik mijn moeder in, die in de garage stond.
Dat was het eerste moment waarop ik me echt ging beseffen wat er
ging gebeuren. En ik beeldde gewoon de garage in: daar stonden mijn
ouders, mijn broer, mijn zussen, allemaal in de garage tijdens die
laatste vier bochten. Op dat moment komen alle emoties naar boven,
want dit is waar iedereen 18 jaar lang voor heeft gewerkt."