VeeKay ziet positieve in van 'vervelende situatie': "Zo is één van mijn grootste kansen ontstaan"

Rinus VeeKay en Ed Carpenter Racing (ECR), het leek een combinatie
die niet te breken was in de IndyCar. Maar uiteindelijk besloot de
renstal om het aflopende contract van de Nederlander niet te
verlengen, waardoor VeeKay verder moest kijken. Hij wist op de
valreep nog een zitje te bemachtigen bij Dale Coyne Racing, en dat
legde hem uiteindelijk geen windeieren. Hij eindigde een aantal
keer in de top tien en mocht in Toronto weer de gang naar het
podium maken, voor het eerst sinds 2022. Hij eindigde daar als
tweede achter Pato O'Ward. Door zijn goede resultaten wist hij weer
een promotie naar Juncos Hollinger Racing af te dwingen. VeeKay
blikt nu terug op het abrupte afscheid bij ECR. "Dat was inderdaad
best wel een shock op dat moment. En zeker ook hoe laat ik dat
stoeltje bemachtigde bij Dale Coyne Racing. Gelukkig heb ik één dag
kunnen testen op Indianapolis, vlak nadat ik het nieuws had gehoord
van Ed Carpenter. Dat was wel een heel mooie (kans), want ik kon
echt laten zien hoe ik zo'n auto naar me toe kan trekken en hoe ik
als leider op zo'n dag de auto kan veranderen", aldus VeeKay
tegenover Motorsport.com . 'Ik weet niet of ik deze ontwikkeling
had kunnen doormaken' Daarbij is de Nederlander van mening dat het
'lastig' is om te overleven in IndyCar. Daarbij speelt geld een
belangrijke rol. "Soms denk je dat er een mooie mogelijkheid voor
je is en dan komt er iemand met een hele hoop geld aan. Als dat
team dan geen sponsor kan vinden, dan blijft het business. Dan
moeten ze overleven en dat betekent dat ze een coureur met geld
kiezen. Ik kon dat vorig jaar helemaal niet meenemen. Sponsor
askROI (wat geen persoonlijke sponsor van VeeKay is) heeft het voor
mij wel mogelijk gemaakt." Toch pakte het vertrek bij ECR, en de
kans bij Dale Coyne, lang niet slecht uit voor VeeKay. "Uit een
vervelende situatie is één van de grootste kansen van mijn loopbaan
tot dusver ontstaan. Ik heb mezelf moeten herontdekken." Al is dat
gevoel pas later gekomen bij de IndyCar-coureur. "Want op het
moment zelf deed het veel pijn. Maar uiteindelijk heeft het een
positieve wending genomen."  "Ik kwam in een nieuwe omgeving
terecht, waar andere vragen werden gesteld. Bij ECR debuteerde ik
als rookie en heb ik naar mijn gevoel nooit de stap naar onbetwiste
teamleider kunnen zetten. Bij Dale Coyne Racing kreeg ik de ruimte
om mijzelf op dat vlak te ontwikkelen - wat voor beide partijen
goed werkte. Ik weet niet of ik deze ontwikkeling had kunnen
doormaken, als ik niet van omgeving had moeten veranderen."