Coronel slaagt met verve voor verraderlijke Dakar-proef: "Dat was echt niet normaal!"

Tim en Tom Coronel komen na een lastig begin steeds beter in hun
ritme in de Dakar Rally. Ook in de negende etappe - het eerste
gedeelte van de zware marathonetappe - ging het goed, met een 33e
plaats tot gevolg. Tom vertelt in het marathonbivak dat eigenlijk
alles naar wens verliep. Belangrijker nog, de broers hebben er
ontzettend van genoten. "In het begin was het heel veel stof rijden
op lange paden", vertelt Tom op zijn eigen website. "We moesten
geduld hebben. De sentinel ging continu af door andere teams achter
ons en voor ons. We zeiden: 'Ja doei, iedereen rijdt gewoon in het
stof'." Tom doelt op het systeem om andere deelnemers te signaleren
in de woestijn. Dat gebeurt bijvoorbeeld bij een inhaalactie of
problemen. "We zagen dat mensen in een klif de weg kwijt waren
geraakt. Dus niks ervan, gewoon rechtdoor rijden. Tim vroeg: 'Weet
je het zeker?' Ik zei: 'Tim, ik weet het 100 procent zeker'." En
dat bleek het juiste besluit, want het waypoint lag daar precies.
"Hij reed tien meter door, piep, en we hadden hem. Dat was echt
niet normaal. Dat was een hele goede. Ik weet zeker dat heel veel
mensen daar tijd hebben verloren, dat was voor ons een sterke." Tom
maakte verder weer veel mee onderweg. "Tim ging ook gewoon heel
hard. Dat viel me op, dat hij echt een mooi ritme te pakken heeft
en dat hij echt heel graag wilde. Dat was goed. Ook de auto gaf
geen krimp. We hebben er onderweg heel veel zien liggen. Ja, veel
met schade en mensen zijn ongeduldig. Heel simpel: wat je niet ziet
in het stof, dat moet je niet doen. Gewoon wachten." Lekke band, of
niet? Tim vult aan: "Dakar-waardig, alles zat erin. Hele vette
proef. We hebben navigatiepunten gehad waarbij je eigenlijk
helemaal niks zag en iedereen kriskras door elkaar ging. Tom zei:
'Joh, rij maar door'. Toen ben ik even stil gaan staan. Het was
echt tien meter verder en plop, toen hadden we hem." "We moesten
natuurlijk achteraan beginnen, dus dat was even jammer. Maar
uiteindelijk konden we in de vrije ruimte lekker ons ding doen. En
ja, daarna nog een paar dikke duinen erachteraan. We hebben vlaktes
gehad, op hoge snelheid, maar ook canyons met stenen." Een probleem
bleek ook geen probleem te zijn. "Aan het einde dacht ik dat
rechtsachter lek was. Dus ik zeg: 'Joh Tom, nog zes kilometer'. Hij
zegt: 'Gas erop, rij door'. En toen reed ik door en ik kijk hier:
niet lek, dus happy." Nu is het zaak om uit te rusten voor het
tweede gedeelte. "Vanavond lekker slapen. Maar eerst even wat
drinken en wat eten, want deze heeft wel wat van me gevergd", sluit
Tim af.