De gigantische F1-spagaat na chaos GP Australië
De Grand Prix van Australië werd de eerste echte test voor het
nieuwe reglement van de Formule 1. Zouden de zorgen over de motoren
en starts daadwerkelijk uitkomen en hoe wordt de sport door de fans
ontvangen? De uitkomst is redelijk schrikbarend, vooral omdat de
coureurs keihard afrekenden met hun auto's in Melbourne. Om bij
het begin te beginnen: het Albert Park Circuit zou altijd al de
zwakke punten van het reglement blootleggen. Energiemanagement is
bijzonder lastig door de hoge gemiddelde snelheid en vele rechte
stukken. Toch was het vrij opmerkelijk om te zien dat auto's op
het rechte stuk tussen bocht 8 en 9 soms 60 kilometer per uur
vertraagden. De batterij was bijzonder snel leeg, waardoor coureurs
nergens de limiet konden opzoeken. Als je dat wel deed, zou dat
juist voor langzamere rondetijden zorgen. En dat druist natuurlijk
volledig in tegen waar de Formule 1 voor staat. Een
kwalificatieronde moet een adrenalinekick van jewelste opleveren,
zowel bij de coureurs als fans. Dat is niet langer het geval, omdat
ook op onboardbeelden goed te zien is dat coureurs inhouden. De
batterij speelt een hoofdrol, niet de kwaliteiten van een pushende
coureur. Denkvermogen loont. Wat is de oplossing? Ook de start
leidde al tot een zeer gevaarlijke situatie. Coureurs moeten de
turbo flink opjagen om goed weg te komen, maar dat blijkt een helse
opgave. Onder meer Liam Lawson stond bijna stil terwijl coureurs
achter hem in volle vaart naderde. Het was werkelijk waar een
wonder dat Franco Colapinto de Nieuw-Zeelander ontweek en een
horrorcrash voorkwam. Lando Norris waarschuwde na afloop dat ook
tijdens de race zeer zware crashes kunnen ontstaan door de flinke
snelheidsverschillen. Genoeg problemen voor de FIA en Formule 1,
dus. De vraag is alleen hoe ze het gaan oplossen. Er wordt al weken
over maatregelen voor superclipping gesproken, maar dat heeft weer
andere gevolgen. Bij superclipping remt de auto bij vol gas af om
de batterijen weer op te laden. Bepaalde teams willen de limiet
voor energieterugwinning uit superclipping verhogen, omdat coureurs
dan meer de limiet kunnen opzoeken. Dat zou echter wel betekenen
dat de auto's een aantal seconden langzamer worden. Hetzelfde geldt
voor een scenario waarin de invloed van de batterij wordt
ingeperkt. Het 50/50-concept van de motoren kan niet ineens op de
schop, dus je schroeft de auto's alleen maar verder terug. Of dat
is wat de Formule 1 het liefst ziet, moet nog maar blijken. Nu
worden (de vele) inhaalacties in ieder geval heel onnatuurlijk. De
FIA en F1 zitten dus in een gigantische spagaat. Op deze manier
lijkt de sport weinig aantrekkingskracht te genereren, maar hoe dan
wel? Vergeet ook niet dat het autosportorgaan veel nieuwe
fabrikanten naar de sport heeft gelokt met deze reglementen. Je kan
er na één seizoen en enorme ontwikkelingskosten niet ineens weer
mee stoppen. De Formule 1 staat voor één van de grootste
uitdagingen in de geschiedenis.
nieuwe reglement van de Formule 1. Zouden de zorgen over de motoren
en starts daadwerkelijk uitkomen en hoe wordt de sport door de fans
ontvangen? De uitkomst is redelijk schrikbarend, vooral omdat de
coureurs keihard afrekenden met hun auto's in Melbourne. Om bij
het begin te beginnen: het Albert Park Circuit zou altijd al de
zwakke punten van het reglement blootleggen. Energiemanagement is
bijzonder lastig door de hoge gemiddelde snelheid en vele rechte
stukken. Toch was het vrij opmerkelijk om te zien dat auto's op
het rechte stuk tussen bocht 8 en 9 soms 60 kilometer per uur
vertraagden. De batterij was bijzonder snel leeg, waardoor coureurs
nergens de limiet konden opzoeken. Als je dat wel deed, zou dat
juist voor langzamere rondetijden zorgen. En dat druist natuurlijk
volledig in tegen waar de Formule 1 voor staat. Een
kwalificatieronde moet een adrenalinekick van jewelste opleveren,
zowel bij de coureurs als fans. Dat is niet langer het geval, omdat
ook op onboardbeelden goed te zien is dat coureurs inhouden. De
batterij speelt een hoofdrol, niet de kwaliteiten van een pushende
coureur. Denkvermogen loont. Wat is de oplossing? Ook de start
leidde al tot een zeer gevaarlijke situatie. Coureurs moeten de
turbo flink opjagen om goed weg te komen, maar dat blijkt een helse
opgave. Onder meer Liam Lawson stond bijna stil terwijl coureurs
achter hem in volle vaart naderde. Het was werkelijk waar een
wonder dat Franco Colapinto de Nieuw-Zeelander ontweek en een
horrorcrash voorkwam. Lando Norris waarschuwde na afloop dat ook
tijdens de race zeer zware crashes kunnen ontstaan door de flinke
snelheidsverschillen. Genoeg problemen voor de FIA en Formule 1,
dus. De vraag is alleen hoe ze het gaan oplossen. Er wordt al weken
over maatregelen voor superclipping gesproken, maar dat heeft weer
andere gevolgen. Bij superclipping remt de auto bij vol gas af om
de batterijen weer op te laden. Bepaalde teams willen de limiet
voor energieterugwinning uit superclipping verhogen, omdat coureurs
dan meer de limiet kunnen opzoeken. Dat zou echter wel betekenen
dat de auto's een aantal seconden langzamer worden. Hetzelfde geldt
voor een scenario waarin de invloed van de batterij wordt
ingeperkt. Het 50/50-concept van de motoren kan niet ineens op de
schop, dus je schroeft de auto's alleen maar verder terug. Of dat
is wat de Formule 1 het liefst ziet, moet nog maar blijken. Nu
worden (de vele) inhaalacties in ieder geval heel onnatuurlijk. De
FIA en F1 zitten dus in een gigantische spagaat. Op deze manier
lijkt de sport weinig aantrekkingskracht te genereren, maar hoe dan
wel? Vergeet ook niet dat het autosportorgaan veel nieuwe
fabrikanten naar de sport heeft gelokt met deze reglementen. Je kan
er na één seizoen en enorme ontwikkelingskosten niet ineens weer
mee stoppen. De Formule 1 staat voor één van de grootste
uitdagingen in de geschiedenis.
