FIA verbood super innovatief derde rempedaal McLaren
Het concept achter het derde pedaal was verrassend eenvoudig.
Coureurs konden onafhankelijk de linker of rechter achterrem
bedienen tijdens het doorrijden van bochten. Via een
draadspoel-schakelaar op het stuurwiel konden ze selecteren welke
remklauw werd geactiveerd. McLaren koos vooraf per circuit welke
achterrem actief zou zijn, gebaseerd op bochtenkarakteristieken. De
uitvoering was goedkoop en effectief. Een extra hoofdremcilinder,
verbonden via een remleiding naar één achterremklauw, was verborgen
in de cockpit. De totale kosten bedroegen slechts zo'n 50 pond.
Door met één achterwiel te remmen en tegelijk gas te geven,
creëerden coureurs een gecontroleerd draaimoment dat onderstuur
verminderde in langzame en snelle bochten. Dit stelde hen in staat
eerder op het gas te gaan. Adrian Newey schatte het voordeel op 0.3
seconden per ronde, terwijl McLaren zelf claimde dat het systeem
bijna een halve seconde per ronde waard was. Tijdens de eerste
testrun met het systeem ging Mika Häkkinen direct een halve seconde
sneller. Het belangrijkste voordeel was de drastische vermindering
van onderstuur in lange, snelle bochten. Door minder stuuruitslag
nodig te hebben, kon het team met minder voorvleugel rijden en
extra snelheid behalen. David Coulthard was aanvankelijk niet
enthousiast over het systeem. Hij vond het concept 'raar' en
weigerde het te testen. Zijn scepsis verdween toen hij zag welke
rondetijden Häkkinen behaalde. Later noemde Coulthard het een
'briljant simpel stukje techniek'. Ontdekking en verbod Het
systeem bleef maandenlang geheim. De onthulling kwam tijdens de
Grand Prix van Luxemburg in 1997, toen fotograaf Darren Heath
opmerkte dat Häkkinen's remschijven oranje gloeiden midden in
bochten. Heath kreeg foto's van het extra pedaal, waarna de
concurrentie in actie kwam. Ferrari stuurde een formele klacht naar
de FIA, met het argument dat het systeem feitelijk
vierwielbesturing was. Ondanks aanvankelijke goedkeuring door de
FIA, werd het in mei 1998 verboden via Technical Directive 104, die
reglementen aanpaste om 'enig stuursysteem dat het heruitlijnen van
meer dan twee wielen toestaat' te verbieden. Tegen die tijd had het
systeem zijn waarde bewezen. De McLaren MP4/13 domineerde het
seizoen van 1998, waarbij Häkkinen en Coulthard bij de
seizoensopener in Australië het hele veld op een ronde zetten.
Coureurs konden onafhankelijk de linker of rechter achterrem
bedienen tijdens het doorrijden van bochten. Via een
draadspoel-schakelaar op het stuurwiel konden ze selecteren welke
remklauw werd geactiveerd. McLaren koos vooraf per circuit welke
achterrem actief zou zijn, gebaseerd op bochtenkarakteristieken. De
uitvoering was goedkoop en effectief. Een extra hoofdremcilinder,
verbonden via een remleiding naar één achterremklauw, was verborgen
in de cockpit. De totale kosten bedroegen slechts zo'n 50 pond.
Door met één achterwiel te remmen en tegelijk gas te geven,
creëerden coureurs een gecontroleerd draaimoment dat onderstuur
verminderde in langzame en snelle bochten. Dit stelde hen in staat
eerder op het gas te gaan. Adrian Newey schatte het voordeel op 0.3
seconden per ronde, terwijl McLaren zelf claimde dat het systeem
bijna een halve seconde per ronde waard was. Tijdens de eerste
testrun met het systeem ging Mika Häkkinen direct een halve seconde
sneller. Het belangrijkste voordeel was de drastische vermindering
van onderstuur in lange, snelle bochten. Door minder stuuruitslag
nodig te hebben, kon het team met minder voorvleugel rijden en
extra snelheid behalen. David Coulthard was aanvankelijk niet
enthousiast over het systeem. Hij vond het concept 'raar' en
weigerde het te testen. Zijn scepsis verdween toen hij zag welke
rondetijden Häkkinen behaalde. Later noemde Coulthard het een
'briljant simpel stukje techniek'. Ontdekking en verbod Het
systeem bleef maandenlang geheim. De onthulling kwam tijdens de
Grand Prix van Luxemburg in 1997, toen fotograaf Darren Heath
opmerkte dat Häkkinen's remschijven oranje gloeiden midden in
bochten. Heath kreeg foto's van het extra pedaal, waarna de
concurrentie in actie kwam. Ferrari stuurde een formele klacht naar
de FIA, met het argument dat het systeem feitelijk
vierwielbesturing was. Ondanks aanvankelijke goedkeuring door de
FIA, werd het in mei 1998 verboden via Technical Directive 104, die
reglementen aanpaste om 'enig stuursysteem dat het heruitlijnen van
meer dan twee wielen toestaat' te verbieden. Tegen die tijd had het
systeem zijn waarde bewezen. De McLaren MP4/13 domineerde het
seizoen van 1998, waarbij Häkkinen en Coulthard bij de
seizoensopener in Australië het hele veld op een ronde zetten.
