Roland Ratzenberger: F1-droom eindigt met een crash van 500G

Roland Ratzenberger was ongewoon oud voor een Formule 1-debutant.
Zijn weg naar de hoogste autosportklasse was allesbehalve
conventioneel geweest. Na een succesvolle periode in de Formule
Ford, waarin hij zowel de Oostenrijkse als de Midden-Europese
kampioenschappen won en het prestigieuze Formula Ford Festival op
Brands Hatch in 1986 op zijn naam schreef, volgde een moeilijke
tijd in de Britse Formule 3 zonder noemenswaardige resultaten. In
plaats van door te stomen richting Formule 1 maakte hij uitstapjes
naar toerwagenkampioenschappen en deelnames aan de 24 uur van Le
Mans. Een gebrek aan financiële middelen hield zijn Formule 1-droom
jarenlang uit zicht. Pas toen hij sponsoring van een rijke Duitse
weldoenster, Barbara Behlau, wist te verkrijgen, kon hij een
contract voor vijf races bij het nieuwe Simtek-team tekenen. Op het
circuit van Imola verliep het weekend van meet af aan dramatisch.
Rubens Barrichello raakte tijdens de vrijdagtraining zwaargewond
bij een crash, wat een voorproefje bleek van wat nog zou komen.
Ratzenberger zelf had tijdens de eerste kwalificatiesessie al last
van problemen met de carbonremmen van zijn Simtek, hoewel dit
uiteindelijk werd verholpen. Op zaterdag, tijdens de tweede
kwalificatie, ging het mis. Vroeg in de sessie schoot Ratzenberger
er even af bij de Acque Minerali-chicane. Met zijn sponsor voor het
eerst aanwezig en halverwege zijn contract checkte hij zijn auto en
besloot door te gaan, onwetend dat de lichte excursie zijn
voorvleugel had beschadigd. De crash die alles veranderde Enkele
ronden later, toen Ratzenberger de snelle Villeneuve-bocht naderde,
bezweek de verzwakte voorvleugel en kwam onder de auto vast te
zitten. Het maakte de Simtek onbestuurbaar. Bij 314,9 kilometer per
uur ramde de auto een betonnen muur. De impact van 500G, de
zwaarste ooit gemeten in de Formule 1, was niet te overleven.
Ratzenberger liep drie individueel fatale verwondingen op: een
schedelbasisfractuur, die als officiële doodsoorzaak werd
vastgesteld, een gescheurde aorta en stomp trauma doordat de
linkervoorwielophanging de cockpit binnendrong. Hulpverleners ter
plaatse probeerden hem met hartmassage te reanimeren, waarna hij
per ambulance naar het medisch centrum van het circuit werd
gebracht. Per luchtambulance volgde vervoer naar het
Maggiore-ziekenhuis in Bologna, waar hij ongeveer een uur na de
crash dood werd verklaard. Het was de eerste coureur die omkwam bij
een Grand Prix sinds Riccardo Paletti in 1982. Een dag later zou
het weekend op Imola nog donkerder worden toen ook Ayrton Senna
zijn leven verloor tijdens de race zelf. Allard Kalff, destijds
commentator bij Eurosport, die Ratzenberger persoonlijk kende,
verwoordde de schok: "Het rare was dat ik zaterdag een heel naar
gevoel had, omdat ik Roland vrij goed kende. Hij bleef vroeger
weleens bij mij slapen, eerst in Nederland en later ook weleens in
Engeland. Het was dan ook een enorme schok dat Roland overleed
tijdens de kwalificatie." Roland Ratzenberger had jarenlang gewerkt
om zijn Formule 1-droom waar te maken. Op Imola eindigde die droom
op de meest tragische manier.