Sterk McLaren springt in het oog met fors updatepakket
McLaren is een van de teams die in Miami de meeste wijzigingen
heeft doorgevoerd aan de aerodynamica, met aanpassingen aan in
totaal zeven onderdelen. Daarmee staat het op de tweede plaats
achter Ferrari, dat maar liefst elf wijzigingen heeft doorgevoerd.
De MCL40 is op elk gebied dus herzien, van de kop tot de staart van
de bolide. Aan de voorkant was de wijziging aan de voorste hoeken
erg interessant, met name wat betreft de interactie met de
endplates van de voorvleugel en de toegenomen nadruk op outwash
(het naar buiten afleiden van de luchtstroom). Het was namelijk
opvallend hoe het profiel van de flaps een grote kromming vertoont
aan het uiteinde, waar ze aansluiten op de endplates, juist om dit
type luchtgeleiding te bevorderen. De aanpassingen strekten zich
uiteraard ook uit naar de achterzijde van de auto. Zo zien we een
herdefiniëring van de luchtinlaten van de sidepods en de undercut,
die samenwerkt met de volledig herziene vloer (herzien op gebied
van geometrie), wat betreft de instaprand en het zijprofiel.
Daarbij is ook aandacht besteed aan de engine cover. Die is opnieuw
geprofileerd om de luchtstroom effectiever naar de achtervleugel te
leiden. De engine cover wordt gekenmerkt door verschillende
zijpanelen met flow stakes die de luchtstroom naar buiten sturen,
waardoor de luchtstroom uit de diffuser efficiënter wordt
geëxtraheerd dankzij een andere interactie met de beam wing. De
'echte' McLaren Kortom: het is terecht om te stellen dat dit nieuwe
upgradepakket (dat naar verluidt zal worden voltooid tijdens de
aankomende GP van Canada) in feite een verfijning is van een
project dat in de eerste paar races het volledige potentieel nog
niet had laten zien, juist omdat het nog onrijp was. Al snel werd
duidelijk dat McLaren zich in de eerste paar races terecht richtte
op het begrijpen van de werking van de krachtbron. Men probeerde
daar de beste prestaties uit te halen, wat in feite pas lukte in
Japan. Het had op dat moment dan ook geen zin voor het team van
Andrea Stella om te veel tegelijk te introduceren, met correctieve
elementen waarvan de effectiviteit niet grondig kon worden
beoordeeld, juist omdat deze sterk afhankelijk waren van het al dan
niet goed functioneren van de krachtbron en van het begrip van het
energiemanagement door de engineers. In wezen is wat we vrijdag in
Miami gezien hebben de 'echte' McLaren, die pas naar voren kwam
nadat de problemen rond een beter gebruik van de
Mercedes-krachtbron waren opgelost. Dat was minder eenvoudig dan
men had verwacht. De MCL40 lijkt met de introductie van de nieuwe
aerodynamische configuratie een uiterst goed gebalanceerde en
effectieve wagen, zowel in langzame als snelle delen van de baan.
Kortom: een serieuze rivaal voor Mercedes.
heeft doorgevoerd aan de aerodynamica, met aanpassingen aan in
totaal zeven onderdelen. Daarmee staat het op de tweede plaats
achter Ferrari, dat maar liefst elf wijzigingen heeft doorgevoerd.
De MCL40 is op elk gebied dus herzien, van de kop tot de staart van
de bolide. Aan de voorkant was de wijziging aan de voorste hoeken
erg interessant, met name wat betreft de interactie met de
endplates van de voorvleugel en de toegenomen nadruk op outwash
(het naar buiten afleiden van de luchtstroom). Het was namelijk
opvallend hoe het profiel van de flaps een grote kromming vertoont
aan het uiteinde, waar ze aansluiten op de endplates, juist om dit
type luchtgeleiding te bevorderen. De aanpassingen strekten zich
uiteraard ook uit naar de achterzijde van de auto. Zo zien we een
herdefiniëring van de luchtinlaten van de sidepods en de undercut,
die samenwerkt met de volledig herziene vloer (herzien op gebied
van geometrie), wat betreft de instaprand en het zijprofiel.
Daarbij is ook aandacht besteed aan de engine cover. Die is opnieuw
geprofileerd om de luchtstroom effectiever naar de achtervleugel te
leiden. De engine cover wordt gekenmerkt door verschillende
zijpanelen met flow stakes die de luchtstroom naar buiten sturen,
waardoor de luchtstroom uit de diffuser efficiënter wordt
geëxtraheerd dankzij een andere interactie met de beam wing. De
'echte' McLaren Kortom: het is terecht om te stellen dat dit nieuwe
upgradepakket (dat naar verluidt zal worden voltooid tijdens de
aankomende GP van Canada) in feite een verfijning is van een
project dat in de eerste paar races het volledige potentieel nog
niet had laten zien, juist omdat het nog onrijp was. Al snel werd
duidelijk dat McLaren zich in de eerste paar races terecht richtte
op het begrijpen van de werking van de krachtbron. Men probeerde
daar de beste prestaties uit te halen, wat in feite pas lukte in
Japan. Het had op dat moment dan ook geen zin voor het team van
Andrea Stella om te veel tegelijk te introduceren, met correctieve
elementen waarvan de effectiviteit niet grondig kon worden
beoordeeld, juist omdat deze sterk afhankelijk waren van het al dan
niet goed functioneren van de krachtbron en van het begrip van het
energiemanagement door de engineers. In wezen is wat we vrijdag in
Miami gezien hebben de 'echte' McLaren, die pas naar voren kwam
nadat de problemen rond een beter gebruik van de
Mercedes-krachtbron waren opgelost. Dat was minder eenvoudig dan
men had verwacht. De MCL40 lijkt met de introductie van de nieuwe
aerodynamische configuratie een uiterst goed gebalanceerde en
effectieve wagen, zowel in langzame als snelle delen van de baan.
Kortom: een serieuze rivaal voor Mercedes.
