Langste Grand Prix aller tijden op bizarre manier gewonnen - Terugblik

De ingrediënten voor chaos waren al aanwezig vóór de start. Hevige
regenval zorgde ervoor dat het veld achter de safety car aan de
race begon. Toen het veld na vijf ronden eindelijk werd losgelaten,
ging het snel mis. Lewis Hamilton tikte direct na het loslaten van
het veld, tussen bocht 1 en 2, Mark Webber aan. Enkele ronden later
volgde een botsing met teamgenoot Jenson Button op het rechte stuk,
toen de wereldkampioen van 2009 hem richting de muur klemde.
Hamilton viel uit met schade aan de ophanging, terwijl Button met
een beschadigde voorvleugel de pits opzocht. Hij kreeg later voor
zijn actie ook nog een drive-through-penalty. Ondertussen droogde
de baan steeds verder op, waardoor er werd gekeken naar een wissel
naar slicks. Die keuze kon even later weer uitgesteld worden, want
vanaf ronde 19 gingen de hemelpoorten open. Binnen een minuut of
twee was de baan weer compleet natgeregend. De safety car kwam in
actie in de hoop dat de baan weer droger gereden kon worden. Dit
bleek tevergeefs, waarna de race werd afgebroken. Regenpauze Wat
volgde was een pauze van bijna twee uur. Er werd met man, macht en
veegwagens gewerkt om de baan snel weer droog te krijgen, maar de
regen bleef lange tijd vallen. Uiteindelijk kwam er een einde aan
de regenperiode, waardoor er langzaam weer uitgekeken kon worden
naar een hervatting van de race. Die kwam er uiteindelijk ook. Op
dat moment was de race officieel al bijna drie uur bezig.
Tegenwoordig zou dat betekenen dat de maximale tijd behaald zou
zijn en dat de race afgevlagd zou worden. Deze regel gold echter
nog niet in 2011, en dus zou de race gewoon afgemaakt worden. Na
acht ronden achter de safety car werd het veld eindelijk weer
losgelaten op een nog altijd natte baan. Enkele ronden later mocht
Bernd Mayländer weer in actie komen, toen Alonso strandde in bocht
5. De race zou uiteindelijk ook een recordaantal safety
car-situaties kennen: zes stuks, goed voor 32 geneutraliseerde
ronden. Van laatste naar eerste Ondertussen werd de race
ogenschijnlijk gedomineerd door Sebastian Vettel. De Duitser reed
met zijn Red Bull al de gehele race aan de leiding. Achter hem was
Button echter bezig met een bijzondere inhaalrace. Na zijn incident
met Hamilton reed de Brit achteraan het veld. Daarnaast maakte hij
in totaal zes pitstops. Hij vocht zich gedurende de race weer naar
voren. Met nog tien ronden te gaan reed hij al op de vierde plaats,
achter Vettel, Michael Schumacher en Mark Webber. Al snel sloot hij
aan bij Schumacher en Webber. Binnen vijf ronden had hij beide
heren te pakken, waarna hij jacht kon maken op de leidende Vettel.
Het gat werd kleiner en kleiner, terwijl er ondertussen een
drogende lijn was ontstaan. Toch leek Vettel de winst binnen te
slepen. In de laatste ronde maakte de Duitser echter een fout. Hij
remde iets te laat, ging wijd, kwam op de natte lijn terecht en
schoot naast de baan. Button profiteerde, nam de leiding over en
kreeg als eerste de finishvlag te zien - na 4 uur 4 minuten en 39
seconden. Button was dan ook dolblij met zijn overwinning, die hij
beschouwde als een van zijn beste uit zijn carrière. En wie kon hem
ongelijk geven? Van de laatste plaats naar de overwinning, na
incidenten, een straf en zes pitstops, in de langste Grand Prix die
de Formule 1 ooit heeft gekend. Dankzij al deze gebeurtenissen
wordt de GP van Canada 2011 gezien als een van de meest
onvergetelijke races uit de geschiedenis van de sport.