Hamilton geeft inkijkje in verhitte strijd met Alonso: "Kon dat nooit accepteren"

Lewis Hamilton is samen met Michael Schumacher recordwinnaar in
Canada. Beide zevenvoudig wereldkampioenen wisten ook zeven keer te
winnen op het Circuit Gilles Villeneuve. De tweede plaats tijdens
de afgelopen editie zorgde ervoor dat het totaal aantal
podiumfinishes van Hamilton steeg naar elf. De eerste keer dat
Lewis Hamilton afreisde naar Canada voor een F1-race was in 2007,
als rookie bij McLaren. Hamilton was zijn carrière begonnen met
vijf podiumplaatsen in zijn eerste vijf Grands Prix. Hij had echter
nog niet gewonnen, tot die race in Canada, waar hij teamgenoot
Fernando Alonso met bijna een halve seconde aftroefde in de
kwalificatie om vervolgens de race te winnen, voor Nick Heidfeld en
Alexander Wurz. Volgens Hamilton was dit het resultaat van zijn
eigen geloof. Naar eigen zeggen durfde hij destijds de strijd aan
te gaan met de op dat moment tweevoudig en regerend wereldkampioen
Alonso. In gesprek met diverse media, waaronder RacingNews365,
blikt hij terug op dat moment. "Ik denk dat het bijzonder was,
omdat het pas mijn zesde Formule 1-race was. En er waren een paar
dingen die het extra speciaal maakten. Ten eerste was het mijn
eerste keer in Montréal, een circuit dat ik jarenlang op televisie
had gezien en waar ik altijd van had genoten." "Daarnaast was het
als rookie ontzettend zwaar om het op te nemen tegen een
wereldkampioen. Fernando was zo getalenteerd en zo snel. Maar ik
ben enorm competitief, dus in plaats van te denken: 'Ik ben een
rookie, wees gewoon blij met een tweede plaats', kon ik dat nooit
accepteren. Ik wilde mezelf altijd blijven uitdagen, ik wilde
concurreren en ik wilde winnen. Dat gevoel overheerste alles."
Gelijke kans Hamilton besloot na de eerste vijf Grands Prix de
stoute schoenen aan te trekken en de 'confrontatie' op te zoeken
met het team, op zoek naar een volledig gelijke kans ten opzichte
van Alonso. "Ik herinner me dat Fernando in de eerste vijf races
steevast een lichtere brandstoflading kreeg. Tussen onze
strategieën zat vaak een verschil van twee ronden. Daardoor had ik
altijd het gevoel dat ik twee keer zo hard moest werken, zo niet
nog harder, omdat Fernando al zo snel was. Ik moest minstens een
tiende, of zelfs iets meer dan een tiende per ronde sneller zijn om
hem voor te blijven." "Ik heb er dan ook hard voor gevochten om
dezelfde hoeveelheid brandstof te krijgen. Ik zei steeds: 'Geef me
gewoon een gelijke kans, dan laat ik zien wat ik kan'. Voor deze
race deden ze dat uiteindelijk. We kregen allebei dezelfde
brandstoflading. Ik pakte poleposition en won vervolgens de race.
Daarna gebeurde hetzelfde in Indianapolis." "Voor mij was dat een
heel bijzonder moment, omdat ik had gevochten voor iets waar ik
echt in geloofde. Toen ik die kans kreeg, bewees ik dat mijn
vertrouwen terecht was. En de rest is geschiedenis." Hoewel
Hamilton na twee dramatische Grands Prix aan het einde van het
seizoen op een haar na de titel misliep, was dit voor hem wel het
begin van een rijke F1-carrière. Een jaar later won hij in de
laatste bocht van het seizoen zijn eerste wereldtitel: de eerste
van zeven.