McNish blikt terug op Le Mans-horrorcrash: "Twee mensen zagen elkaar niet"
Vijftien jaar later kijkt Allan McNish in een exclusief interview
met RacingNews365 opvallend nuchter terug op het incident. "Als ik
eerlijk ben, wist ik direct na de crash eigenlijk niet precies wat
er gebeurd was", vertelt hij. "Pas later in het ziekenhuis vertelde
onze teamarts mij wat er was gebeurd." De aanleiding bleek volgens
McNish verrassend simpel. "Ik had net onze zusterauto ingehaald
nadat die een fout had gemaakt bij Dunlop. Vervolgens kwam ik in
aanraking met een Ferrari. Uiteindelijk kwam het erop neer dat twee
mensen elkaar simpelweg niet zagen." Niet alleen McNish zag de
Ferrari niet. Ook zijn teamgenoot Timo Bernhard had de auto
nauwelijks opgemerkt. Aan de andere kant had de Ferrari-coureur
eveneens beperkt zicht. "Door die situatie werden de regels
achteraf aangepast. Er werd meer aandacht besteed aan spiegelzicht
en aan de positie van de coureur in de cockpit, zodat het zicht
rondom verbeterde." Hoewel de crash wereldwijd voor geschokte
reacties zorgde, twijfelde McNish geen moment aan zijn toekomst als
coureur. "Als je door zoiets gaat twijfelen aan je carrière, dan is
dat waarschijnlijk het moment waarop je moet stoppen. Zo werkte het
voor mij niet." In plaats daarvan volgde de gebruikelijke analyse.
"Je kijkt waarom het gebeurde. Had je het kunnen voorkomen? Wat
leer je ervan? Dat is hetzelfde proces als bij een technisch
probleem. Je zoekt oplossingen, je geeft niet op." JW3NDGk6YQE De
crash onderstreepte volgens hem ook hoe veilig de moderne
racewagens inmiddels waren geworden. "Axel Löffler, onze
hoofdontwerper, bouwde ontzettend sterke auto's. De cockpit en de
stoel waren na die enorme impact nog steeds intact. Dat heeft
absoluut bijgedragen aan het feit dat ik later weer Le Mans kon
winnen." McNish herinnert zich daarnaast vooral de reactie van
toenmalig Audi-motorsportbaas Wolfgang Ullrich, die zichtbaar
geëmotioneerd was toen duidelijk werd dat zijn coureur ongedeerd
was. “Dat was een menselijke reactie. Maar zodra duidelijk was dat
ik in orde was, schakelde het team direct weer om. Er moest nog
steeds een race gewonnen worden met de andere auto." En precies dat
typeert volgens McNish de mentaliteit van Le Mans: emoties zijn er,
maar de focus blijft altijd op de volgende uitdaging gericht. "Je
accepteert wat er gebeurd is, leert ervan en gaat verder."
met RacingNews365 opvallend nuchter terug op het incident. "Als ik
eerlijk ben, wist ik direct na de crash eigenlijk niet precies wat
er gebeurd was", vertelt hij. "Pas later in het ziekenhuis vertelde
onze teamarts mij wat er was gebeurd." De aanleiding bleek volgens
McNish verrassend simpel. "Ik had net onze zusterauto ingehaald
nadat die een fout had gemaakt bij Dunlop. Vervolgens kwam ik in
aanraking met een Ferrari. Uiteindelijk kwam het erop neer dat twee
mensen elkaar simpelweg niet zagen." Niet alleen McNish zag de
Ferrari niet. Ook zijn teamgenoot Timo Bernhard had de auto
nauwelijks opgemerkt. Aan de andere kant had de Ferrari-coureur
eveneens beperkt zicht. "Door die situatie werden de regels
achteraf aangepast. Er werd meer aandacht besteed aan spiegelzicht
en aan de positie van de coureur in de cockpit, zodat het zicht
rondom verbeterde." Hoewel de crash wereldwijd voor geschokte
reacties zorgde, twijfelde McNish geen moment aan zijn toekomst als
coureur. "Als je door zoiets gaat twijfelen aan je carrière, dan is
dat waarschijnlijk het moment waarop je moet stoppen. Zo werkte het
voor mij niet." In plaats daarvan volgde de gebruikelijke analyse.
"Je kijkt waarom het gebeurde. Had je het kunnen voorkomen? Wat
leer je ervan? Dat is hetzelfde proces als bij een technisch
probleem. Je zoekt oplossingen, je geeft niet op." JW3NDGk6YQE De
crash onderstreepte volgens hem ook hoe veilig de moderne
racewagens inmiddels waren geworden. "Axel Löffler, onze
hoofdontwerper, bouwde ontzettend sterke auto's. De cockpit en de
stoel waren na die enorme impact nog steeds intact. Dat heeft
absoluut bijgedragen aan het feit dat ik later weer Le Mans kon
winnen." McNish herinnert zich daarnaast vooral de reactie van
toenmalig Audi-motorsportbaas Wolfgang Ullrich, die zichtbaar
geëmotioneerd was toen duidelijk werd dat zijn coureur ongedeerd
was. “Dat was een menselijke reactie. Maar zodra duidelijk was dat
ik in orde was, schakelde het team direct weer om. Er moest nog
steeds een race gewonnen worden met de andere auto." En precies dat
typeert volgens McNish de mentaliteit van Le Mans: emoties zijn er,
maar de focus blijft altijd op de volgende uitdaging gericht. "Je
accepteert wat er gebeurd is, leert ervan en gaat verder."
